Αν και η γλώσσα του μπάσκετ είναι κοινή και ίδια σε όλον τον κόσμο, η Αφρική δεν αποτελεί και τον τυπικό προορισμό για έναν Έλληνα προπονητή. Όταν όμως η συγκυρία, το timing και η μοίρα κινούνται στο ίδιο μονοπάτι, ένας τέτοιος γάμος δεν είναι αδύνατος. Μετά από μια ονειρική σεζόν στην Λευκάδα (άνοδος στην GBL), ένα τηλεφώνημα θα άλλαζε τον μπασκετικό ορίζοντα του Σταμάτη Τσαντέ. Ο προορισμός; Η ιστορική Αλ Αχλί Βεγγάζης από τη Λιβύη. Η διοργάνωση; Το Basketball Africa League (BAL), ένα λαμπερό project που διεξάγεται υπό την αιγίδα του NBA και της FIBA.
Μιλώντας στο Τhemomentum.gr, ο Έλληνας προπονητής ξετυλίγει το κουβάρι μιας μοναδικής εμπειρίας που έζησε δίπλα σε μια εμβληματική μορφή των πάγκων της Ευρώπης, τον Φώτη Κατσικάρη.
Το κένο στο staff και η πρόκληση
Η ευκαιρία δεν προέκυψε τυχαία. Έναν χρόνο πριν, σε μια συνάντηση συμβουλευτικού χαρακτήρα, ο Σταμάτης Τσαντές είχε δείξει δείγματα της δουλειάς του στον έμπειρο assistant coach, Δημήτρη Βαρβούνη. Όταν η Αλ Αχλί χρειάστηκε ενίσχυση στο τεχνικό της επιτελείο για τις μάχες του BAL, ο Βαρβούνης εισηγήθηκε το όνομά του στον Φώτη Κατσικάρη.
«Αν η πρόκληση ήταν από μόνη της μεγάλη, πλέον είχε γίνει ακόμα μεγαλύτερη», εξομολογείται ο Τσαντές. «Ήθελα να δικαιώσω τον άνθρωπο που με βοήθησε να βρεθώ στο staff ενός από τους καλύτερους Έλληνες προπονητές».
Έχοντας «ρουφήξει» κάθε διαθέσιμη συνέντευξη του έμπειρου τεχνικού πριν συναντηθούν, ο Τσαντές ένιωσε αμέσως μια αναπάντεχη οικειότητα. «Αυτό που θυμάμαι έντονα ήταν το πόσο απλός και θετικός ήταν. Γενικότερα, η απλότητά του ως άνθρωπος, μετά από όλα όσα έχει πετύχει, δείχνει το μεγαλείο του ως προπονητή» εξομολογείται.
Το επίπεδο του BAL
Για όποιον βιαστεί να συνδέσει την Αφρική με δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, η πραγματικότητα που αντίκρισε το ελληνικό staff ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. «Η Ρουάντα ήρθε να μας διδάξει πολιτισμό! Καθαριότητα, πολύ πράσινο, χαρούμενοι άνθρωποι γεμάτοι ευγένεια. Μια χώρα με ραγδαία ανάπτυξη, αν σκεφτείς ότι πριν 30 χρόνια είχαν εμφύλιο πόλεμο. Οι εγκαταστάσεις τους ήταν εξαιρετικές και η BK Arena χτισμένη στα πρότυπα του NBA. Όλο το Κιγκάλι ζούσε στους ρυθμούς της διοργάνωσης».
Όσο για το αγωνιστικό επίπεδο, το BAL αποδεικνύεται ένας εκρηκτικός συνδυασμός ευρωπαϊκής τακτικής και αθλητικότητας στυλ NBA, τοποθετώντας τον εαυτό του κάπου ανάμεσα στο FIBA Europe Cup και το Basketball Champions League. Η ποιότητα των ξένων αθλητών είναι το μεγάλο «όπλο» της λίγκας. Η συνύπαρξη με παίκτες κορυφαίου επιπέδου, όπως οι Assem Marei, Charlie Moore, Donovan Williams, Majok Deng και Jo Lual-Acuil, αποτέλεσε για τον Τσαντέ ένα σπουδαίο φροντιστήριο στο κομμάτι της διαχείρισης προσωπικοτήτων.
Το «στοίχημα» του χρόνου
Η μεγαλύτερη δυσκολία στο εν λόγω μπασκετικό εγχείρημα δεν ήταν η νοοτροπία των αθλητών (τους οποίους ο coach χαρακτηρίζει εξαιρετικούς χαρακτήρες), αλλά ο χρόνος, αφού κλήθηκαν να πάρουν ένα γκρουπ παικτών και να το μετατρέψουν σε συμπαγή ομάδα μέσα σε μόλις 10 ημέρες, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας που πραγματοποίησαν στη Χαλκίδα.
Ο πήχυς ανέβηκε ακόμα περισσότερο λόγω των κανονισμών. Ενώ στα εγχώρια αφρικανικά πρωταθλήματα οι ομάδες έχουν δικαίωμα για έναν ή δύο ξένους, στο BAL ο αριθμός αυτός ανεβαίνει στους πέντε. Το πείραμα, ωστόσο, πέτυχε απόλυτα. Η Αλ Αχλί Βεγγάζης έπαιξε ελκυστικό μπάσκετ, κοίταξε στα μάτια τα μεγαθήρια της ηπείρου και κατέκτησε την τιμητική 3η θέση. «Αν μάλιστα είχαμε ακόμα μία ποιοτική λύση στα γκαρντ, ίσως να μπορούσαμε να το πάμε μέχρι τέλους» σημειώνει.
Τι «έκλεψε» από τον Κατσικάρη
Επιστρέφοντας από την Αφρική, οι αποσκευές του Σταμάτη Τσαντέ είναι γεμάτες με πολύτιμες σημειώσεις. Τι «έκλεψε» όμως από την καθημερινή τριβή με τον Φώτη Κατσικάρη;
«Ήταν πολλά. Όπως ανέφερα και πριν σε ανθρώπινο επίπεδο η απλότητα του, είναι άνθρωπος με το ‘Α’ κεφάλαιο. Στο αγωνιστικό αν έπρεπε να επιλέξω κάτι θα ήταν η αξία που δίνει στο defensive transition, ωστόσο τόσο η επιθετική του φιλοσοφία όσο και ο τρόπος που διαχειρίστηκε όσες καταστάσεις προέκυψαν, ο χώρος που έδινε στους συνεργάτες του, όλα ήταν πολύτιμα μαθήματα για μένα. Ήταν τιμή μου η συνεργασία μαζί του, όσο και με τον Δημήτρη Βαρβούνη ο οποίος είναι επίσης εξαιρετικός προπονητής. Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα για έναν προπονητή από το να βρίσκεται σε ένα staff, να γίνεται σωστά η δουλειά και να υπάρχει καλό κλίμα. Εύχομαι στο μέλλον να ανταμώσουμε ξανά σε κάποιο staff» εξομολογείται.
Επιμέλεια: Σπύρος Κόγκας
