Την δύσκολη και απαιτητική καθημερινότητα μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις κάμερες περιγράφει στο «TheMomentum.gr» ο assistant coach της Δόξας Λευκάδας, Σταμάτης Τσαντές. Η νησιώτικη ομάδα πήρε πανάξια το πρωτάθλημα στην Elite League και ήδη ετοιμάζεται για το νέο της ταξίδι στην GBL.
O νεαρός τεχνικός μιλά για τη μοναξιά του γραφείου, το φιλτράρισμα της πληροφορίας υπό συνθήκες πίεσης και αποκαλύπτει τα μυστικά του scouting που εξουδετερώνουν τους πιο επικίνδυνους αντιπάλους.
Λίγο πριν το επόμενο μεγάλο του βήμα στο Final 8 του Basketball Africa League (BAL) δίπλα στον Φώτη Κατσικάρη, μας ξεναγεί στα μονοπάτια του αθλήματος που δεν είναι μόνο καλάθια και νίκες, αλλά αρκετές και αόρατες εργατοώρες!
1. Ποια είναι η πραγματική καθημερινότητα ενός Assistant Coach;
Αν κάνεις ποιοτικά την δουλεία σου και θες να είσαι της λεπτομέρειας τότε η καθημερινότητα σου είναι ΜΟΝΟ το μπάσκετ – κοιμάσαι και ξυπνάς με την έγνοια του επόμενου αντιπάλου και της επόμενης προπόνησης. Μια 24/7 ζωντανή διαδικασία για συνεχόμενους μήνες, ειδικότερα αν είσαι ο μοναδικός Assistant Coach στο staff. Αποτελούμε ένα εργαλείο που έχει μεγάλη συμμετοχή στην ομαλή λειτουργία μιας ομάδας, οπότε είναι πολύ σημαντική η συνέπεια στην δουλειά μας, πόσο μάλλον αν κάνεις πρωταθλητισμό. Πρέπει να μπορείς διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα, τη σωματική σου κατάσταση, συν οποιαδήποτε άλλη κατάσταση προκύψει και να συνεχίζεις να δουλεύεις με την ίδια νοοτροπία, τη νοοτροπία του νικητή.
2. Άραγε πόσο «μοναχικά» νιώθεις μέσα σε όλη αυτή την δουλειά της ανάλυσης πίσω από τις κλειστές πόρτες του γραφείου;
Αρκετά, γιατί ουσιαστικά δουλεύεις όλη μέρα όντας στο παρασκήνιο. Οπότε μόνο τα μέλη του staff και κυρίως ο Head Coach μπορούν να αντιληφθούν και να εκτιμήσουν πραγματικά την δουλειά που κάνει ο Assistant Coach σε μία ομάδα. Για εμένα είναι πολύ σημαντικό πέρα από την υποστήριξη που χρειάζεται ένας Assistant από τον προσωπικό του κύκλο, να βρίσκομαι σε staff που τα μέλη υποστηρίζονται μεταξύ τους.
3. Το scouting report έχει πολλές λεπτομέρειες, αλλά ο παίκτης πρέπει να συγκρατήσει 3-4 κρίσιμα σημεία υπό συνθήκες πίεσης και κόπωσης. Ποια μέθοδο χρησιμοποιείς για να «φιλτράρουν» οι αθλητές την πληροφορία ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη στο παρκέ;
Εξαρτάται από το πνευματικό – αγωνιστικό επίπεδο των παικτών, αλλά και του αγωνιστικού προγράμματος μιας ομάδας. Είναι διαφορετικό όταν έχεις να προετοιμάσεις την ομάδα για μία εβδομάδα και διαφορετικό όταν παίζεις κάθε τρεις μέρες. Για εμένα μεγάλο ρόλο στη λήψη της πληροφορίας παίζει η μεταδοτικότητα μέσα στο γήπεδο, τόσο όταν διδάσκεις ένα αντικείμενο, όσο και όταν προετοιμάζεις την ομάδα βάση του scouting για έναν αντίπαλο.
Για παράδειγμα όσον αφορά την μεταδοτικότητα, στην Λευκάδα από την πρώτη εβδομάδα διέκρινα μία σπάνια αποδοχή, εφαρμογή και συνέπεια σε κάθε πληροφορία που δίναμε στους παίκτες, γεγονός που με είχε εντυπωσιάσει αναφέροντας τότε στο γραφείο. Από εκεί και πέρα, επειδή ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός στη λήψη της πληροφορίας, πέρα από την πράξη μέσα στο γήπεδο, είχαμε κάποια μικρής διάρκειας βίντεο μέσα στην εβδομάδα και το scouting report που περιελάμβανε τα πάντα για όποιον ήθελε να κάνει refresh μέσω μιας εφαρμογής στο κινητό.
4. Ποια ήταν η πιο δύσκολη περίπτωση αντιπάλου που έπρεπε να ακτινογραφήσετε;
Κάθε scouting ήταν και μια πρόκληση. Για εμένα η φετινή συνεργασία μου με τον Head Coach Τερζή με βοήθησε πολύ και σε αυτό το κομμάτι, η αξία της λεπτομέρειας στην τακτική που μπορεί να καθορίσει ένα αποτέλεσμα. Θα σου φέρω ένα παράδειγμα, στο εντός έδρας παιχνίδι εναντίον των Μεγάρων ήταν πολύ σημαντική η προσαρμογή που κάναμε να μη δώσουμε μεγάλες βοήθειες για να μπορέσουμε να ελέγξουμε την off ball κίνηση και το επιθετικό τους ριμπάουντ. Για να επιστρέψω όμως στην ερώτηση σου θα πω το Λαύριο του Head Coach Συμεωνίδη, μία ομάδα γεμάτη ταλέντο σε όλες τις θέσεις, με 5 παίκτες ανοιχτά, πολύ transition παιχνίδι, αρκετό pick n pop και isolation καταστάσεις – θεωρώ πως από καθαρή ατυχία δεν κατάφερε να βρεθεί στο Final 4.
5. Ποιους παίκτες ξεχώρισες από το φετινό πρωτάθλημα; Ανέφερε μας πέντε Έλληνες και πέντε ξένους.
Αν εξαιρέσεις τους δικούς μας παίκτες που απέδειξαν πως είναι οι καλύτεροι της κατηγορίας, υπήρχαν γενικότερα ποιοτικοί παίκτες. Όσον αφορά τους Έλληνες θα πω τον Μαστρογιανόπουλο, τον Καπετάκη, τον Σωτηρίου, τον Πόζογλου και τον Μπιλάλη. Από ξένους θα πω με φίλτρο όσους ξεκίνησαν και τελείωσαν τη σεζόν: Hilaire, Adderton, Leffew, Quincy Anderson και τον Wells.
6. Θα θέλαμε το σχόλιό σου για το Final 4 της Elite League;
Μία μεγάλη γιορτή με φίλαθλους όλων των ομάδων μαζί! Φοβερή εμπειρία, και παρά το γεγονός πως βρισκόμασταν στην κερκίδα ως πρωταθλητές – θέλαμε πολύ να το ζήσουμε από μέσα. Όσον αφορά το αποτέλεσμα, ο νικητής Βίκος Ιωαννίνων παρουσιάστηκε πιο απελευθερώμένος και τελικά έπαιξε ρόλο τόσο το βάθος όσο και η προσωπικότητα του ροστερ του που είχαμε αναφέρει στην ανάλυση που είχαμε κάνει πριν από τους ημιτελικούς.
7. Που θα σε βρει η επόμενη μέρα;
Πρόσφατα εντάχθηκα για ένα μήνα στο staff της Al Ahly Benghazi του Φώτη Κατσικάρη με άμεσο συνεργάτη τον Δημήτρη Βαρβούνη. Έχουμε μπροστά μας το Final 8 του Basketball Africa League, που γίνεται υπό την αιγίδα του NBA. Μια μεγάλη πρόκληση για μένα τόσο για τα πρόσωπα με τα οποία συνεργάζομαι και είναι τιμή μου, όσο και για το μέγεθος του club το οποίο ιστορικά και κοινωνικά θεωρείται σύμβολο της ανατολικής Λιβύης. Όσον αφορά την επόμενη σεζόν υπάρχουν συζητήσεις με την Λευκάδα για να συνεχίσουμε μαζί στην GBL, για την ώρα όμως είμαι συγκεντρωμένος στην δουλειά και την πρόκληση του the Bal. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου επιφυλάσσει το μέλλον.
Eπιμέλεια: Σπύρος Κόγκας
