«Στον σύγχρονο αθλητισμό δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί» εκμυστηρεύεται ο Γιώργος Μπαρτζώκας σε συνέντευξή του στο Sport24.
Η συγκεκριμένη φράση ακούγεται σκληρή από έναν προπονητή που παραδέχεται ανοιχτά ότι οι αποχωρήσεις δυο παικτών της ομάδας τον στενοχώρησαν, αφού συνδέθηκε μαζί τους μέσα από επιτυχίες και κοινές δυσκολίες.
Ίσως, όμως, ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν περιγράφει την απουσία συναισθήματος. Περιγράφει την αδυναμία του συναισθήματος να έχει τον τελευταίο λόγο.
Η αναγνώριση δεν είναι πάντα ανανέωση συμβολαίου
Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο στοιχείο στον σύγχρονο αθλητισμό. Η αναγνώριση της προσφοράς ενός αθλητή δεν μπορεί πάντοτε να μεταφραστεί σε νέα συνεργασία.
Ο Φαλ και ο Γουόκαπ, σύμφωνα με τον Μπαρτζώκα, υπήρξαν σημαντικοί όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και προσωπικά. Η στενοχώρια του για το τέλος της συνεργασίας δεν αναιρεί ότι η ομάδα έπρεπε να πάρει αποφάσεις. Αντίθετα, την κάνει πιο ανθρώπινη.
Ο Μπαρτζώκας έχει δίκιο όταν λέει ότι ο αθλητισμός γίνεται όλο και περισσότερο business. Οι ομάδες λειτουργούν σε ένα περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού, επενδύσεων, εμπορικών συμφωνιών, διαρκούς δημόσιας έκθεσης και πίεσης για άμεσα αποτελέσματα.
Η λογική αυτή δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αποφάσεις που βασίζονται μόνο στη νοσταλγία. Ούτε οι φίλαθλοι συγχωρούν εύκολα μια ομάδα που μένει ακίνητη επειδή φοβάται να αποχωριστεί πρόσωπα που αγαπήθηκαν.
Ο Μπαρτζώκας, μέσα από τη δική του πικρία, περιγράφει τελικά μια πιο ώριμη εκδοχή του επαγγελματισμού. Δεν αρνείται τη συναισθηματική αξία της σχέσης. Απλώς αποδέχεται ότι, σε ορισμένες στιγμές, η ομάδα πρέπει να προχωρήσει.
Και ίσως αυτό είναι το πιο δύσκολο μάθημα του σύγχρονου αθλητισμού. Να μπορείς δηλαδή να παίρνεις τις αναγκαίες αποφάσεις χωρίς να χάνεις την ανθρώπινη μνήμη σου.
Σπύρος Κόγκας
