«Ό,τι χρειαστεί για το όγδοο» είχε πει πριν κάποιο διάστημα ο μεγαλομέτοχος της πράσινης ΚΑΕ, Δημήτρης Γιαννακόπουλος, και δεν έμεινε στις πράξεις.
Την Κυριακή (8/1) ενημερωθήκαμε ότι ο Παναθηναϊκός εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ο οποίος βρισκόταν πλέον μια ανάσα από τη Χάποελ, ενώ έδινε ένα χρονικό διάστημα ακόμα στη Φενέρμπαχτσε, ώστε να διαπραγματευθεί τη μεγάλη επιστροφή που πιθανόν να έκανε τους Τούρκους το ακλόνητο φαβορί για τον φετινό τίτλο.
Στην Αθήνα όμως οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού δεν έμειναν με τα χέρια σταυρωμένα και βλέποντας την τουλάχιστον προβληματική εικόνα της ομάδας σε συνάρτηση με τη ρηχή αγορά, έπαιξαν… all-in στην περίπτωση του περσινού MVP του Final-4, κάτι που απέδωσε καρπούς, αφού σήμερα τα ξημερώματα, οι 7 φορές πρωταθλητές Ευρώπης έφτασαν σε συμφωνία με τον Χέιζ-Ντέιβις, με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο να ανακοινώνει τη μεταγραφή με story από το γραφείο του.
Το fit του Χέιζ-Ντέιβις στο πράσινο ρόστερ/playbook
Τι κερδίζει όμως πραγματικά ο Παναθηναϊκός με την υπογραφή του Χέιζ; Κερδίζει έναν διπλοθεσίτη; Έναν εξαιρετικό αμυντικό; Ένα επιθετικό υπερόπλο; Έναν πρωταθλητή; Έναν παίκτη με πολλά χιλιόμετρα σε υψηλό επίπεδο;
Όλα τα παραπάνω και πολλά παραπάνω μάλλον. Ο Χέιζ είναι ένας κατά κύριο λόγο PF που δεν έχει το πρώτο μπόι, αλλά διαθέτει έναν πολύ δυνατό κορμό, πολύ γρήγορα πόδια, μεγάλο άνοιγμα χεριών και το κυριότερο, μοναδική οξυδέρκεια, ώστε κάθε φορά να διαβάσει, να προσαρμοστεί και να χτυπήσει την αδυναμία του αντιπάλου. Τον έχουμε δει σε σχήματα «καμικάζι» να κατεβαίνει και στο ‘5’, ώστε η ομάδα του να παίξει total switching και να ανοίξει το γήπεδο με το εξαιρετικό του σουτ, κάτι που φυσικά μπορεί να δημιουργήσει άριστες συνθήκες για παίκτες με μεγάλη ικανότητα στο κάθετο παιχνίδι (Σορτς, Ναν, Σλούκας, Οσμάν).
Τον έχουμε δει και σε πιο ψηλά σχήματα ως ‘3’ να λειτουργεί ως 3nD wing, ως δευτερεύων χειριστής (έχει τις ικανότητες), αλλά και ως απειλή στην απομόνωση. Το σπουδαίο επιθετικό πακέτο του Super Star των ευρωπαϊκών παρκέ (μην ξεχνάμε ότι εκτός από τίτλο πρωταθλητή και MVP του Final-4 έχει στην κατοχή του και το ρεκόρ πόντων με την 50άρα που είχε φιλοδωρήσει προ διετίας την ΑΛΜΠΑ) του δίνει τη δυνατότητα να παίξει με πρόσωπο από έξω προς τα μέσα, με πλάτη στο χαμηλό ποστ και ακόμα να λειτουργήσει ως off-ball απειλή. Ίσως το πράσινο Playbook που είναι κυρίως Guard Based και δεν δίνει στον εκάστοτε Forward πολλές ευκαιρίες για παραγωγή σκορ, παραμελώντας προοπτικές κοψιμάτων ή iso από τη συγκεκριμένη θέση, να μην εξασφαλίσει το κατάλληλο πλαίσιο στον Χέιζ, ώστε να λάμψει και να βγάλει από μέσα του όλα τα «καλούδια» που φέρνει το πακέτο του, όμως σε τέτοια περίπτωση δεν θα πρέπει να πέσουμε στην παγίδα να συγκρίνουμε μια τέτοια αντίστοιχη περίπτωση με τον Σορτς, που γράφαμε από το καλοκαίρι ότι δεν ήταν εύστοχη κίνηση.
Ωστόσο ο Χέιζ, μόνο άστοχη κίνηση δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς υποστηρίζει άψογα τόσο το αμυντικό πλάνο του κόουτς Αταμάν που έχει χτιστεί στο hedge-out και απαιτεί από τους παίκτες των Forwards να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις σε μικρό χρονικό διάστημα, με τη βοήθεια στον αντίπαλο roll man και την επιστροφή (recover) στον παίκτη του που συνήθως βρίσκεται στην περιφέρεια, όσο και την επιθετική του φιλοσοφία, που θέλει από τον PF κυρίως spot up απειλή από μακριά, σε πιο συγκεκριμένες στιγμές close-out επίθεση και ακόμα πιο σπάνια 1on1 είτε από την περιφέρεια είτε στο χαμηλό post. Βλέπαμε ότι οι αντίπαλοι κατεύθυναν σε πολλές περιπτώσεις τον ΠΑΟ σε τέτοιες καταστάσεις, καθώς το ανύπαρκτο σε όρους iso επιθετικό παιχνίδι του Χουάντσο και η τραγική κατάσταση του Μήτογλου έφερναν σε τέλμα την επίθεση των κυπελλούχων Ελλάδος, καθιστώντας την προβλέψιμη και επομένως στατική και υποανάπτυκτη.
Με τον Χέιζ λοιπόν, όλα τα παραπάνω αλλάζουν άρδην, με τους αντιπάλους προπονητές να καταστρώνουν ήδη διαφορετικά πλάνα στην αντιμετώπισή τους, ενώ ξαναλέμε, ότι ο Χέιζ μπορεί να δώσει άλλη διάσταση στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού, παίζοντας ως ‘5’ (σε συγκεκριμένες περιπτώσεις) και αρκετά περισσότερο και ως ‘3’, όπου συγκεντρώνει πολλά από τα χαρακτηριστικά δυο παικτών που στη χρονιά πρωταθλητισμού του 2024 «σήκωσαν» τον Παναθηναϊκό σε διαφορετικά σημεία μέσα στη σεζόν: Μιλάμε για τον Μάριους Γκριγκόνις, το σουτ του οποίου αλλά και τον χειρισμό ο Χέιζ καλύπτει (οκ, ο Μάριους είναι Star στον συγκεκριμένο ρόλο και φυσικά το fit δεν θα είναι ίδιο) και για τον Ιωάννη Παπαπέτρου, που είχε δώσει τεράστια ώθηση στη σειρά με τη Μακάμπι χάρη στο φυσικό αθλητικό του κομμάτι, λειτουργώντας ως Big SF κόντρα στον επίσης Big SF Κόλσον, που είχε δημιουργήσει πολλά προβλήματα στον Γκριγκόνις.
Σε κάθε περίπτωση, όπως συνηθίζουμε να λέμε, ο Εργκίν Αταμάν έχει την κατάσταση στα χέρια του και το ρόστερ του γίνεται ακόμα πιο… διαστημικό. Ο Παναθηναϊκός ανεβαίνει ένα ακόμα επίπεδο -επομένως και η πίεση για αποτελέσματα- και η πολυμορφία της ομάδας ακόμα πιο δυναμική, ώστε να πετύχει. Θα είναι παγίδα να βγουν βιαστικά συμπεράσματα σε περίπτωση ανεπιτυχών αποτελεσμάτων στις πρώτες μέρες του Αμερικάνου στην Αθήνα (κυρίως αναφορικά με το επερχόμενο Final-8 του κυπέλλου), ωστόσο αυτή είναι η μοίρα των μεγάλων και ακριβών μπάτζετ. Και αν κάποιος μπορεί να διαχειριστεί και να φέρει τούμπα τέτοιες καταστάσεις, μαντέψτε ποιος είναι αυτός… Κόουτς, it’s all on you!
Outsider
