Υπάρχουν στιγμές στην EuroLeague που δεν τελειώνουν με τη κόρνα της λήξης. Αντιθέτως, τότε ακριβώς αρχίζουν. Το πρόσφατο επεισόδιο στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τη Φενέρ με το buzzer beater του Wade Baldwin και τη μετέπειτα προκλητική του αντίδραση, αποτέλεσε απλώς τον σπινθήρα. Πολύ απλά γιατί η πραγματική πυρκαγιά άναψε λίγο αργότερα στα stories, στα σχόλια και στα timelines.
Οι εικόνες από την ένταση στο παρκέ, η έκρηξη συναισθημάτων του Lessort, αλλά και οι δημόσιες τοποθετήσεις από τον στενό κύκλο παικτών του Παναθηναϊκού έδωσαν σε ένα καθαρά αγωνιστικό γεγονός διαστάσεις κοινωνικού φαινομένου. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται σύμφωνα με εμάς η όλη ουσία.
Διαφορετική η αδρεναλίνη των 40 λεπτών από την ψυχραιμία των stories
Αδρεναλίνη, ένστικτο, αμέτρητος ενθουσιασμός είναι οι λέξεις που περιγράφουν αυτό που βίωσε ο αθλητής σκοράροντας στο μηδέν. Η αντίδρασή του (ακόμη κι αν είναι υπερβολική) εντάσσεται στο πλαίσιο της στιγμής. Είναι ανθρώπινη, σχεδόν αναμενόμενη. Αντιθέτως, οι αναρτήσεις τρίτων προσώπων, ώρες μετά, από την ασφάλεια ενός κινητού τηλεφώνου, δεν υπάγονται σε καμία τέτοια πίεση. Εκεί δεν μιλά η ένταση του αγώνα. Μιλά η επιλογή.
Και αυτή η επιλογή, όταν εκφράζεται δημόσια, μετατρέπεται αυτομάτως σε καύσιμο πόλωσης. Τα social media δεν είναι πια προσωπικό ημερολόγιο. Είναι δημόσια σκηνή. Κάθε story γίνεται δήλωση. Και κάθε emoji μπορεί να πυροδοτήσει εκατοντάδες hate replies.
Η ανάγκη επικοινωνιολόγου… χθες
Σε αυτό το περιβάλλον, η σωστή πλαισίωση ενός αθλητή υψηλού επιπέδου δεν μπορεί να περιορίζεται σε προπονητές φυσικής κατάστασης και ψυχολόγους. Απαιτείται επαγγελματική καθοδήγηση επικοινωνίας και μάλιστα σε πραγματικό χρόνο.
Όχι για να «φιμωθεί» κανείς, αλλά για να κατευθυνθεί. Ο Baldwin, για παράδειγμα, θα μπορούσε να διαχειριστεί τη στιγμή διαφορετικά. Μια απλή χειρονομία σεβασμού ή ένα ουδέτερο post.
Ζητούμενο δεν είναι η ηθικολογία, αλλά η ωριμότητα και στη προκειμένη περίπτωση, σκοπός μας δεν είναι να κουνήσουμε το δάχτυλο, αλλά να αναγνωρίσουμε μια νέα πραγματικότητα: Ο σύγχρονος επαγγελματίας αθλητής δεν εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του. Εκπροσωπεί ομάδα, διοργάνωση, χορηγούς και μια παγκόσμια κοινότητα φιλάθλων. Και το ίδιο, θέλοντας και μη, ισχύει πλέον και για τον περίγυρό του. Σε αυτή την εποχή που ζούμε, η ψυχραιμία, το μέτρο και το αθλητικό ιδεώδες δεν αρκεί να υπάρχουν. Πρέπει και να επικοινωνούνται.
Στη νέα εποχή της EuroLeague και του αθλητισμού γενικότερα, το παιχνίδι δεν κρίνεται μόνο στο τελευταίο σουτ. Κρίνεται και στο επόμενο post. Και αυτό, ίσως, είναι το πιο δύσκολο πρωτάθλημα απ’ όλα…
Σπύρος Κόγκας
Περισσότερες ειδήσεις
Τι κερδίζει πραγματικά ο Παναθηναϊκός από την μεταγραφή του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις
Μια νέα πρότυπη αθλητική υποδομή στην πόλη: Απέκτησε ξανά ζωή το Κλειστό Γυμναστήριο της Πεντέλης
Σαν σήμερα: Ο… έρωτας για τον Μάικλ Τζόρνταν και το αναπάντεχο ρεκόρ
