Στον Μόντε Μόρις κατέληξε ο Ολυμπιακός για να κλείσει την περιφέρειά του.
Λέγαμε ότι στον Ολυμπιακό λείπει ένας Floor General. O Μπαρτζώκας πλέον έχει έναν τέτοιον. Τυπικός pass first PG με αρχές στο παιχνίδι του, αν και δεν έχει τα εργαλεία να αμυνθεί αποτελεσματικά σε κάθε περίσταση, έχει πολύ σωστή παιδεία και μπορεί να εκτελέσει διάφορους ρόλους στα μετόπισθεν κυρίως με την αντίληψη του παιχνιδιού και τα γρήγορα χέρια του. Όχι και ο πιο δυνατός κορμός, όμως μπορεί να “δώσει ξύλο” σε ορισμένες καταστάσεις.
Επιθετικά, δεν είναι ο κλασικός PnR δημιουργός, όμως είναι ο ορισμός του low mistake άσου, ενώ το shot selection του είναι υποδειγματικό. Κινείται πολύ ωραία χωρίς την μπάλα, τιμωρεί άμεσα την ολιγωρία του προσωπικού του αντιπάλου, χτυπώντας τον κάθε φορά εκεί που βρίσκει ευκαιρία, ενώ έχει καλά ποσοστά εντός παιδιάς, χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί σε καμία περίπτωση iso scorer, απειλή αδύνατης πλευράς ή spot σουτέρ.
Από την άλλη, δίπλα στο βασικό “Floor General” που λέγαμε και ο Ολυμπιακός όντως βρήκε, κολλούσαμε συνεχώς ένα χαρακτηριστικό: Το καλό πρώτο βήμα, που θα δημιουργήσει ρήγμα και δεν επιφέρει ανισορροπία στην αντίπαλη άμυνα. Αυτή τη δεξιότητα δεν την είχε ποτέ ο Μόρις και πόσο μάλλον τώρα που έρχεται από μια στείρα τριετία. Η επίθεση του Ολυμπιακού πιθανότατα θα ανεβάσει τους όρους αποτελεσματικότητάς της επιτιθέμενη από τον άσο (χαμηλό ποσοστό γενικά), όμως δεν θα παρουσιάσει κάτι διαφορετικό.
Πώς «κουμπώνει» με την ομάδα
Πολύ καλό φιτ με τον Ντόρσεϊ, μπορεί να παίξει και δίπλα στον Ουόκαπ, προφανώς ο Λι χαιρετάει (ποτέ δεν βγήκε -φυσιολογικά- αυτή η μεταγραφή), ενώ ο Ντιλικίνα, στον οποίο θα πρέπει να μπαίνει δίπλα σε σκόρερ στην περιφέρεια (δηλαδή κυρίως δίπλα σε Ντόρσεϊ, Φουρνιέ), παίρνει καθαρά ρόλο defensive stopper.
Στο σύνολό της η μεταγραφή κρίνεται ως εύστοχη δεδομένου πάντα του timing και της ρηχής αγοράς, ωστόσο ένα μεγάλο ερωτηματικό αναβοσβήνει πάνω από τον αθλητή, ο οποίος, όπως είπαμε και πιο πάνω, έρχεται από μια περίοδο όπου βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Απόλυτα συμβιβασμένος με garbage time ρόλους και παίζοντας σε ομάδες με χαμηλές περγαμηνές, ίσως έπρεπε να δοκιμάσει την τύχη του στο από εδώ μπάσκετ 1-1,5 χρόνο πιο πριν.
Πλέον καλείται άμεσα να φανεί έτοιμος σωματικά, ανταγωνιστικός και, κυρίως, ενσωματωμένος σε μια ομάδα και μια λίγκα πολύ μακριά από αυτά που ο ίδιος έχει μάθει στην 9ετή μέχρι σήμερα επαγγελματική του καριέρα. Ελπίζουμε να τα καταφέρει και να δώσει αυτό το boost στον Ολυμπιακό, που τα τελευταία χρόνια, κακά τα ψέματα, πονάει ιδίως σε crunch time καταστάσεις στη θέση του άσου.
