Μια από τις πιο σημαντικές φετινές του βραδιές βίωσε την Παρασκευή (26/3) ο Παναθηναϊκός κόντρα στη Μονακό, σε ένα ματς με πάρα πολλά οφέλη για τους πράσινους.
Πιο συγκεκριμένα οι πράσινοι:
Έφτασαν τις 4 σερί νίκες και 20 συνολικά φέτος, χτίζοντας ένα πολύ ισχυρό πνευματικό-ψυχολογικό υπόβαθρο πριν τις τρεις εκτός έδρας “μάχες” που θα δώσουν με Χάποελ, Μπάρτσα και Βαλένθια.
Κάλυψαν τη διαφορά με τη Μονακό σε πιθανή ισοθαβμία.
Είδαν τους Τολιόπουλο-Φαρίντ να παίζουν ακριβώς στον ρόλο για τον οποίο προορίζονταν όταν υπέγραφαν.
Είδαν τον Λεσόρ να ανεβαίνει ένα ακόμα σκαλοπάτι.
Είδαν τον Σορτς να κάνει ένα καλό παιχνίδι (με εξαίρεση τις βολές στο τέλος), κόντρα σε έναν αντίπαλο που γνωρίζει άριστα και με έναν παίκτη (Γκραντ) λιγότερο στον εσωτερικό ανταγωνισμό.
Είδαν τέλος τον Μάριους Γκριγκόνις να κινείται εμφανώς καλύτερα και να σουτάρει με αυτοπεποίθηση, όντας καταλυτικός στο spacing, ώστε να ξεδιπλωθεί το iso παιχνίδι των Ναν-Σλούκα, που είχαμε ξεχάσει πόσο “θανατηφόρο” είναι, όταν υπάρχουν περισσότεροι διαθέσιμοι χώροι.
Μνήμες 2023-2024
Ο Παναθηναϊκός γύρισε τον χρόνο δυο χρόνια πίσω και νομίζω αυτό το ένιωσαν όλοι. Από τους παίκτες και τους οπαδούς, μέχρι τον πιο απομακρυσμένο τηλεθεατή. Είδαμε ξανά κάποιους αυτοματισμούς που είχαμε ξεχάσει πως υπάρχουν, από τα πιο απλά, όπως το κλείδωμα του Λεσόρ χαμηλά και από τα πιο εξεζητημένα, όπως τα kick outs μετά το ρήγμα και την έξτρα πάσα που δημιουργεί transition μισού γηπέδου.
Οι κυπελλούχοι Ελλάδος ανεβαίνουν στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν και μένοντας υγιείς, υπενθυμίζουν σε όλους γιατί το καλοκαίρι φάνταζαν το απόλυτο αφεντικό της φετινής διοργάνωσης. Το θερμόμετρο ανεβαίνει, ο κόσμος τους “διψά” ήδη για το επόμενο παιχνίδι και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος.
Υ.Γ: Hats off στους παίκτες της Μονακό που παρά τις αμέτρητες αντιξοότητες που βιώνουν καθημερινά -από τραυματισμούς, απουσίες, οικονομικά προβλήματα, εγκατάλειψη από τον προπονητή τους- βγάζουν έναν σπάνιο αθλητικό εγωισμό στο παρκέ, παρά το ότι οι περισσότεροι είναι ήδη “φευγάτοι”. Αυτές οι ομάδες είναι διπλά επικίνδυνες όταν αρχίσει να… πέφτει ξύλο. Αρκεί να είναι παρούσες όταν αυτή η στιγμή φτάσει.
