Σε ένα τρομερό show ανάμεσα σε δυο από τα μεγαλύτερα “πιστόλια” της διοργάνωσης, ο Ολυμπιακός κατάφερε να βάλει 104 πόντους σε μια από τις καλύτερα δομημένες άμυνες της λίγκας και να βρεθεί μόνος του -προσωρινά- στη 2η θέση της βαθμολογίας, φτάνοντας στις 21 νίκες!
Κλειδί στα μετόπισθεν η εξαιρετική προσέγγιση στις curl δράσεις του Μπόλντουιν, με τον ψηλό να βγαίνει μέχρι τις βολές, για να κόψει το σουτ μέσης απόστασης του πρώην παίκτη του, ενώ στις PnR δράσεις του ίδιου παίκτη, ο Γιώργος Μπαρτζώκας ετοίμασε παγίδες.
Η Φενέρ ξεκίνησε ιδανικά με μεγάλη ευστοχία από την περίμετρο, χτυπώντας αρκετά τον Ντόρσεϊ σε περιπτώσεις close out, με τον ομογενή SG να έχει να τρέξει μεγάλες αποστάσεις σε μικρούς χρόνους, κάτι που δεν είναι το φόρτε του και την επίθεση της Φενέρ να “τεντώνει” την άμυνα των πρωταθλητών Ελλάδος.
Aσυναγώνιστος ο Γάλλος
Με την έλευση του Φουρνιέ όμως, ο οποίος ήταν ασυναγώνιστος σε 1on1 καταστάσεις, οι ισορροπίες άλλαξαν πλήρως. Ο Γάλλος πετύχαινε το ένα σουτ μετά από το άλλο, έχοντας να αντιμετωπίσει πολλούς και διάφορους αμυντικούς (από τον Μπόλντουιν, μέχρι τον Κόλσον), χτυπώντας με drive, με σουτ μέσης απόστασης και από μακριά. Με τον Γάλλο να τρέχει επιθέσεις, ο Ολυμπιακός χτύπησε με short roll επιλογές, με τον Μιλουτίνοφ να λειτουργεί σε αρκετές περιπτώσεις ως το “σκαλοπάτι” της επίθεσης.
Έκτοτε τα πάντα δρομολογούνται σε μια επίθεση όπως αυτή του Ολυμπιακού, η οποία εκτός από ΠΟΛΛΆ χιλιόμετρα στο κοντέρ της ΜΑΖΊ διαθέτει αρκετούς παίκτες με σπουδαία soft skills (πάσα, σουτ), κάτι που σε ουκ ολίγες περιπτώσεις βάζει την αντίπαλη άμυνα να μοιάζει με… ακέφαλο κοτόπουλο.
Σε δυο συνεχείς διπλές εβδομάδες λοιπόν, ο Ολυμπιακός, εφόσον πράξει το αυτονόητο κόντρα στην Μπασκόνια μεθαύριο θα κλείσει με 3/4 και θα έχει καπαρώσει επί της ουσίας το πλεονέκτημα έδρας και για φέτος. Αν αυτό δεν είναι επιτυχία, τότε τι είναι;;
