Έπρεπε να φτάσουμε τέλη Απρίλη και σε παιχνίδι ζωής και θανάτου, για να δούμε ένα πραγματικό ΟΑΚΑ και έναν Παναθηναϊκό πραγματικά ενωμένο και αποφασισμένο. Ας είναι.
Οι πράσινοι με μια ακόμα πειστική εμφάνιση στην έδρα τους κέρδισαν πολύ εύκολα την αξιέπαινη Μονακό και ετοιμάζουν βαλίτσες για Βαλένθια, κόντρα σε μια ομάδα που τους έχει στο 2-0 στην κανονική διάρκεια και απέναντι στον Coach of the year της φετινής διοργάνωσης, ωστόσο τα Playoffs είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μια ομάδα με το μέγεθος και τα αστέρια του Παναθηναϊκού.
Ο Αταμάν χτύπησε με weave επιθέσεις την άμυνα της Μονακό, ψάχνοντας το κενό στη show n’ recover τακτική άμυνας του Μαρκοϊσβίλι στα PnR, με τον Σορτς να βρίσκει χώρο και να μπαίνει με ψυχολογία εξ αρχής, πιάνοντας σπουδαία στάνταρ απόδοσης.
Ο ΠΑΟ ήθελε να βάλει την μπάλα χαμηλά, ώστε να έχει “μέσα-έξω” παιχνίδι και τα κατάφερε σε αρκετές περιπτώσεις, όμως μερικοί παίκτες-κλειδιά ήταν άστοχοι (Χέιζ, Χουάντσο, Ναν 1/11 τρίποντα), με τους γηπεδούχους ωστόσο με τον πολύ δραστήριο και ορεξάτο Φαρίντ να έχουν πολύ δυνατό επιθετικό ριμπάουντ (16 στο σύνολο) και να πετυχαίνουν αρκετά καλάθια από δεύτερες ευκαιρίες.
Αμυντικά, όπως περιμέναμε, η παρουσία των Μπεγκαρέν-Μπλόσομγκεϊμ ήταν μια αυτόματη περίπτωση τζόγου και ένας “σύμμαχος” για το πράσινο hedge-out, με το κακό παιχνίδι του Οκομπό (1/7 FG, 0 AST, 3 TOV) να κάνει ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα για τους Μονεγάσκους, που έχουν μια δεύτερη ευκαιρία την Παρασκευή στο “πριγκιπάτο” κόντρα στην Μπαρτσελόνα για την 8η θέση και το σταύρωμα με τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό.
Η σεζόν ξεκινάει τώρα για τον Παναθηναϊκό και νομίζω, ότι το σταύρωμα 2-7 τρομάζει πολύ περισσότερο από ό,τι ο αντίπαλος, καθώς αν οι πράσινοι εμφανιστούν “πεινασμένοι” θα είναι χωρίς αμφιβολία το φαβορί της σειράς.
Ας αρχίσει ο πόλεμος!
