Και αισίως μετά από ένα μικρό διάστημα παύσης, φτάνουμε στο τρίτο και τελευταίο μέρος των φετινών καλοκαιρινών… παραλαβών στη βιτρίνα της σελίδας μας. Κλείνουμε την τριλογία με την ελπίδα η τρίτη εξάδα επιλογών μας να μπορέσει να αποτελέσει ένα γκρουπ αθλητών με καλές προδιαγραφές που θα μπορέσει κάποτε να μεταπηδήσει και γιατί όχι να πρωταγωνιστήσει στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Πιο αναλυτικά…
Kennedy Chandler (23, 1.83, PG)
Πάμε σε μια περίπτωση από την Αμερική, η οποία μπορεί σύντομα να μας απασχολήσει έντονα. Ο Τσάντλερ είναι ένας εξαίσιος ball handler που βλέπει γήπεδο και μοιράζει την μπάλα σωστά στην επίθεση της ομάδας του, όντας ικανός σε πολλές περιπτώσεις μεταβίβασης. Παρ’ ότι δεν είναι ο Floor General που έχουμε στο μυαλό μας για το “από εδώ μπάσκετ”, έχει τα εχέγγυα να σταδιοδρομήσει στα μέρη μας -δεν τον πήραν και τα χρόνια δα- παίζοντας υπό τις οδηγίες ενός ικανού προπονητή σε τέτοιες περιστάσεις. Έχει καλό 1on1 παιχνίδι με γρήγορο πρώτο βήμα, βλέποντας την πάσα στο short corner για τον ψηλό ή στο “κόψιμο” στην base line ή από την αδύνατη πλευρά, είναι πολύ αποτελεσματικός στην pocket pass που λέμε και μεταβιβάζει την μπάλα σωστά είτε με head pass, είτε με chest pass (πάσα πάνω από το κεφάλι και πάσα στήθους).
Δεν είναι -ακόμα- ο παίκτης που θα κόψει μια άμυνα στα δυο με τη skip πάσα του, ενώ είναι σούπερ σκόρερ με πολύ καλή εκτέλεση από μακριά, από κάθε περίσταση. Πρόβλημα όταν καλείται να πάει προς τα μέσα και να τελειώσει μέσα σε πολλά σώματα και δη, μετά από επαφή, με το διαχρονικά χαμηλό του ποσοστό στις βολές (περίπου 64%) να κρίνεται χαμηλό. Αμυντικά έχει καλές προδιαγραφές στο ένας εναντίον ενός, έρχεται έγκαιρα στις βοήθειες, όμως θέλει δουλειά στην άμυνα μακριά από την μπάλα και στο πώς να διαβάζει το παιχνίδι, καθώς και στη συμπεριφορά του γύρω από τα σκριν. Έπαιξε 11 παιχνίδια στο ΝΒΑ με τους Γιούτα Τζαζ σε μια… try out διαδικασία που λαμβάνει χώρα στις τελευταίες αγωνιστικές της RS, μετρώντας 15 πόντους, 3.4 ριμπάουντ και 6.7 τελικές πάσες με 39.5% από το τρίποντο. Έχει ψωμί η υπόθεσή του και νομίζω, ότι το παιχνίδι του “φωνάζει” για Ευρώπη.
Στην G-League: 17 PTS, 2.7 REB, 9 AST, 1.9 STL, 2.8 TOV σε 34.7′
Jalen Blackmon (23, 1.91, PG/SG)
Πάμε στο αγαπημένο μας πρωτάθλημα Βελγίου-Ολλανδίας, το BNXT, το οποίο παράγει ουκ ολίγους καλούς παίκτες τα τελευταία χρόνια. Ο Μπλάκμον είναι ο ορισμός του σκόρερ. Ένας Combo Guard με μεγάλο ρεπερτόριο, που παίζει με και χωρίς την μπάλα και μπορεί να αναδειχθεί είτε στο ανοιχτό, είτε στο μισό γήπεδο. Επιτίθεται με ποικιλία ντρίμπλας στον προσωπικό του αντίπαλο, είτε μιλάμε για Guard είτε για ψηλό μετά από αλλαγή μαρκαρίσματος. Το μακρινό του σουτ, το οποίο σε όλη του την καριέρα κυμαίνεται σε πάνω από 36% είναι φυσικά σύμμαχος στο να του εξασφαλίσει καλύτερους χώρους κοντά στο καλάθι, με τον Μπλάκμον να πηγαίνει προς τα μέσα τελειώνοντας εκτός ισορροπίας ή και με floater, ενώ έχει και σπουδαίο pull-up μέσης απόστασης, φρενάροντας γρήγορα και εν μέσω υψηλών ταχυτήτων.
Φέτος έδρασε αρκετά μέσα από off-screen δράσεις (Flare, Floppy, Pin Down) με την υποδοχή του και την εκτέλεσή του κυρίως λαμβάνοντας την μπάλα σε κίνηση, να είναι υποδειγματική. Όχι τόσο ικανός λειτουργώντας ως spot απειλή. Μειονέκτημα το ότι από τη φύση του βλέπει πρωτίστως και σχεδόν αποκλειστικά το καλάθι, χάνοντας αρκετές καλές πάσες σε ελεύθερο συμπαίκτη του. Αμυντικά έχει σωστή παιδεία, διαβάζει φάσεις, για να κλέψει μπάλες (πολλές φορές ρισκάρει), on ball είναι οκ, όμως θέλει δουλειά στην τοποθέτηση και στο αμυντικό ριμπάουντ, κομμάτι στο οποίο το σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ, στο οποίο ο ψηλός πολλές φορές μένει έξω μέχρι το τέλος της επίθεσης του αντιπάλου, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό. Άχαστος από τις βολές, έχει τον τρόπο να πηγαίνει εκεί και πολλές φορές βρίσκει τη “γραμμή της φιλανθρωπίας” ως safe σημείο για να ζεσταθεί.
Στην BNXT με τη HUBO Limburg: 22.6 PTS (37.6% 3P, 88.8% FT, 46.7% FG), 2.7 REB, 2.8 AST, 2.7 TOV σε 30.1′
Marcus Domask (26, 1.98, SG/SF)
Συνεχίζουμε στο Βέλγιο, ψάχνοντας έναν καλό σουτέρ από το “φτερό” στην αναζήτηση για έναν νέο Ματ Λοτζέσκι. Με καταγωγή όπως και ο άλλοτε παίκτης των ΟΣΦΠ, ΠΑΟ και ΑΕΚ από το Ουισκόνσιν και παίζοντας και αυτός στην ίδια ηλικία στην ίδια λίγκα και στην ίδια ομάδα (Οστάνδη), ο Ντόμασκ έχει το πακέτο, για να αποτελέσει γρήγορα έναν καλό shooting wing στις κορυφαίες λίγκες της Ευρώπης. Πολύ καλή γενικότερη νοοτροπία για το άθλημα, άριστο διάβασμα, κόβοντας όταν δει κενό χώρο και καλή συνθήκη πάσας, αδειάζει χώρους, για να τους εκμεταλλευτούν οι συμπαίκτες του, δεν εκβιάζει προσπάθειες, αν δει μια καλύτερη συνθήκη και γενικά πράττει σωστά σε κάθε του εκδοχή. Εξαιρετική υποδοχή της μπάλας λειτουργώντας ως spot απειλή και άρτια εκτέλεση. Σε αντίθεση με τον Λοτζέσκι που στην αδύνατη πλευρά και ειδικά μέσα από σκριν “γάζωνε” στο curl με την ντρίμπλα του, δεν είναι ο παίκτης που θα δώσει ροή μέσω ντρίμπλας στην επίθεση της ομάδας του, έχοντας ως κύριες επιλογές το σουτ ή την έξτρα πάσα.
Στο κολέγιο και στο Ιλινόι έπαιξε αρκετά και με πλάτη στο καλάθι ως Post Up wing, αν και σε πιο physical λίγκες ίσως αντιμετωπίσει προβλήματα. Αμυντικά δεν είναι κακός, αν και χρειάζεται τριβή και χιλιόμετρα για να μάθει καλύτερα τα στεγανά του δικού μας μπάσκετ, έχοντας τα βασικά στην κατεύθυνσή του (δεν επιτρέπει εύκολα κεντρικό διάδρομο, χρησιμοποιεί τα φάουλ του σωστά, έρχεται έγκαιρα σε βοήθειες, δουλεύει στο έδαφος για το αμυντικό ριμπάουντ), αν και το κομμάτι της αθλτικότητας είναι ένα μικρό μείον στην περίπτωσή του. Προέρχεται από μπασκετική οικογένεια, καθώς τα τρία αδέρφια του ασχολούνται με το άθλημα επαγγελματικά, ενώ σε συνεργασία με τον πατέρα τους, Dan, οργανώνουν camps στα οποία δίνουν συμβουλές σε νέα παιδιά για το άθλημα, τη διατροφή και τη σωστή συμπεριφορά γενικότερα.
Στην BNXT με την Οστάνδη: 11.9 PTS (41.8% 3P, 89.7% FT), 3.3 REB, 2.6 AST, 2.1 TOV σε 21.7′
Chimezie Offurum (26, 2.01, SF/PF)
Μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση, για την Ευρωλίγκα ακόμα είναι ο Νιγηριανός με αμερικάνικο διαβατήριο, Τζιμέζι Οφουρούμ. Τα τελευταία δυο χρόνια έπαιξε στην Ελβετία με τη Φρίμπουργκ, η οποία στερήθηκε πρόπερσι τις υπηρεσίες του λόγω τραυματισμού και το αναφέρω αυτό, για να θυμηθείτε το σταύρωμά της με τον ΠΑΟΚ στους ‘8’ του FIBA Europe Cup, χάνοντας οριακά την πρόκριση με ήττα 6 πόντων στο “παλατάκι” και ‘Χ’ στην Ελβετία (62-62). Ο Οφορούμ επέστρεψε φέτος πιο δυνατός, παίρνοντας το πρωτάθλημα με την ομάδα του, όντας MVP των τελικών, ξεχωρίζοντας με το εντυπωσιακό του πακέτο: Μεγάλο wingspan, οφθαλμοφανές πλάτος, πολύ δυνατά πόδια. Streaky ασφαλώς στο κομμάτι του σουτ, αν και φέτος έκλεισε τη σεζόν με το αξιοπρεπές 35% για 3.1 προσπάθειες ανά παιχνίδι.
Ο Οφουρούμ έχει σωστή αντίληψη για το παιχνίδι, “φλασάρει” εξαιρετικά στις βολές, για να αποτελέσει “σκαλοπάτι” για πάσα στον ψηλό σε front άμυνες του αντιπάλου, να τη “σπάσει” στη weak side ή να εκτελέσει από ένα σημείο που έχει καλή επαφή με το καλάθι, με το release του να είναι κάπως… ύποπτο μετά από έναν σπασμό που κάνει στα χέρια του πριν την απελευθέρωση της μπάλας. Εξαιρετικός αμυντικά, μπορεί να αποτελέσει τον τρίτο παίκτη σε άμυνα τριπλών αλλαγών σε αντίπαλα PnR, ώστε να μη μείνει ο κοντός με τον ψηλό χαμηλά, μαρκάρει περιφερειακά, έχοντας καλά πίσω και πλάγια βήματα, αρκετά αποτελεσματικός στο ριμπάουντ, ενώ διαβάζει φάσεις, ώστε να φύγει στο ανοιχτό γήπεδο, όπου είναι πάρα πολύ δυνατός. Επιθετικά είναι πιο περιορισμένη η δράση του, αφού στο low post δεν αποτελεί “σταθερά” παρά τη δύναμη και τον όγκο του για τη θέση. Δουλεύει καλά τη reverse move ακόμα και πάνω σε υψηλές ταχύτητες. Έχει καλό πακέτο για πιο ψηλά και φέτος θα τον δούμε στη Σκαφάτι (ανέβηκε ως πρωταθλήτρια από τη Serie B) σε ένα πολύ καλό πρωτάθλημα και κόντρα σε ομάδες της EL, του EuroCup και των διοργανώσεων της FIBA.
Φετός στην ελβετική LNA: 18.7 PTS (58.9% FG), 6.6 REB, 2.2 AST, 1.3 STL, 1.5 TOV σε 27.5′
Jaedon LeDee (27, 2.05, PF/C)
Ο ΛεΝτι είναι ένας high motor ψηλός με καλό φυσικό πακέτο και μέγεθος, που διακρίνεται κυρίως για το inside score, την άμυνα αλλαγών και το rebound. Στα υπόλοιπα κομμάτια θέλει δουλειά, όμως σε αυτά τα τρία είναι αρκετά δυνατός, οπότε μοιραία χρειάζεται δίπλα του παίκτες με καλή πάσα και σουτ. Ο ΛεΝτι επιθετικά παίζει κυρίως με πρόσωπο στο καλάθι και ξεκινά από μακριά την προσπάθειά του, με σύμμαχο τον καλό του χειρισμό και το γεγονός ότι δουλεύει καλά με τον ώμο του στην επαφή εν κινήσει. Καλά τελειώματα κοντά στο καλάθι, legit στις βολές, πεισματάρης, παλεύει και κερδίζει κατοχές που φαίνονται χαμένες (hustle) και έχει τον υγιή εγωισμό του… bounce back (μετά από μια χαμένη μονομαχία να επανέλθω πιο δυνατός). Τρέχει πολύ καλά το γήπεδο και κόβει καλά στην πλάτη του αντιπάλου, με το οξύμωρο στην περίπτωσή του να έρχεται στα μετόπισθεν, καθώς στο ίδιο κομμάτι παρουσιάζει συχνά ανετοιμότητα. Δεν διαθέτει range και αυτό είναι μειονέκτημα, ωστόσο το γεγονός ότι δεν είναι ετερόφωτος επιθετικά, αλλά δημιουργεί τη δική του φάση, τον κάνει να φαίνεται λιγότερο μονοδιάστατος, από όσο πραγματικά είναι, ενώ στην προσπάθειά του με την μπάλα στο παρκέ συχνά πηγαίνει πιο πέρα απ’ όσο θα έπρεπε ρισκάροντας με το λάθος το οποίο πάντως ελέγχει.
Στα μετόπισθεν πλην της αδυναμίας στην πλάτη του που αναφέραμε πιο πριν, παρουσιάζει ελλιπές rim protection παρά τη σπουδαία ικανότητά του στο ριμπάουντ και το μεγάλο του wingspan (2.12). Ωστόσο χαμηλώνει, έχει πολύ καλό footwork και πλάγια βήματα ώστε να υποστηρίξει άμυνα αλλαγών, παγίδες και hedge out. Αν και η ηλικία του δεν αφήνει πολλά περιθώρια για κάτι πολύ ψηλότερο, το πακέτο του και η πιθανή προσαρμογή του σε ένα ρόστερ με καλούς τεχνικά ψηλούς, ίσως να μπορούσε να φανεί “κλειδί” για τη μετάβαση σε κάτι καλύτερο από την 13η ομάδα της γερμανικής λίγκας.
Φέτος στην BBL με τους Fraport Skyliners: 16.3 PTS (57.5% FG, 72.2% FT), 8.2 REB, 0.9 STL, 1.6 TOV σε 23.5′
C.J Elleby (26, 1.98, SF)
Ένας παίκτης που έλαμψε φέτος στο Ισραήλ με την Χάποελ Μπερ Σεβά. Μακρύς wing (όχι πολύ μεγάλο άνοιγμα χεριών -2.01- αλλά μεγάλα πόδια που του επιτρέπουν αλλαγές κατεύθυνσης εν μέσω traffic και υψηλών ταχυτήτων) με playmaking skills και έναν “γλυκό” αριστερό καρπό, από κάθε απόσταση. Ο Έλεμπι κρίθηκε ως average αθλητικά για να σταδιοδρομήσει στο ΝΒΑ, καθότι κοντός για να παίζει μόνιμα ως SF, όμως για εδώ είναι αρκετά εντάξει σε αυτούς τους όρους, ενώ πολλά από τα στοιχεία του, όπως η δυνατότητα σε back cuts και το “σετάρισμα” του προσωπικού του αμυντικού, για να υποδεχτεί την μπάλα ή να τρέξει γύρω από σκριν, μοιάζουν ιδανικά για τον τρόπο με τον οποίο παίζεται το άθλημα στα μέρη μας. Έχει περάσει δυο χρονιές με 88 παιχνίδια στο ΝΒΑ και τους Μπλέιζερς, μετρώντας 4.4 PTS, 2.9 REB και 1.1 AST με τα χαμηλά του ποσοστά ωστόσο (39% FG, 27.5% 3P) να κρίνονται απαγορευτικά για παίκτη που δεν μπορεί να ανέβει στο ‘2’ και θα πρέπει να “τα βάλει” με τους “τερατώδεις” SF της “Μεγάλης Λίγκας”.
Στη Χάποελ έπαιξε ως wing, υποστηρίζοντας με το μέγεθός του και τα skills του, σχήματα με 2 πιο κοντούς χειριστές και πιο βαριούς ψηλούς. Καλπάζει στο ανοιχτό γήπεδο, ενώ στο 1-1 ξεκινώντας από τις 45 μοίρες είναι πολύ δυνατός, είτε πηγαίνοντας προς τα μέσα είτε με mid range pull-up. Έκανε κάποιες σπουδαίες εμφανίσεις απέναντι σε ομάδες της ELκαι με την υπάρχουσα κατάσταση στη Μέση Ανατολή, θεωρώ εύκολο να βγει από μια ομάδα η οποία πάντως εξυπηρετεί καλά το παιχνίδι του. Ιδανικός για προπονητές που θέλουν να εντάξουν έναν ball handler/scorer από τη θέση του swingman (SG/SF), ακατάλληλος για ομάδες που θέλουν πιο… physical game, καθώς παρά τα μεγάλα του άκρα και την πολύ σωστή του αμυντική στάση, δεν είναι ο παίκτης που θα χτυπηθεί στα σκριν και στο έδαφος και θα κερδίσει τις περισσότερες μάχες.
Φέτος στην I-BSL: 18.3 PTS (47.8% FG, 33.6% 3P για 6 εκτελεσμένα, 80.5% FT), 6.9 REB, 3.5 AST, 1.2 STL, 2.9 TOV σε 33.7′
Επιμέλεια: Outsider
