Όπως συνηθίζουμε να λέμε, τα πάντα είναι business και ένας αθλητής, σίγουρα όχι ο πιο ταλαντούχος, που σε λίγους μήνες γίνεται 34 και έχει στα χέρια του μια πρόταση τριετίας συνολικών απολαβών σχεδόν 10 εκατ. σε ένα περιβάλλον με πολύ λιγότερη πίεση από αυτή που αντιμετωπίζει κανείς στην Ελλάδα, προφανώς και είναι σαν να έχει το μέλι στα δάχτυλά του και να μην το γλείφει.
Από την άλλη όμως, ο κάθε άνθρωπος, ακόμα και σε μια εποχή όπως αυτή που διανύουμε, στην οποία ο αμοραλισμός και ο μηδενισμός κυριαρχούν, οφείλει να στέκεται με προσήλωση μπροστά στις όποιες αξίες μπορεί να διαθέτει.
Ο Τόμας Ουόκαπ λοιπόν, ήρθε στον Ολυμπιακό σαν μια “οκ” μεταγραφή, αφού ακόμα τότε ο εκ του Κάουνας ορμώμενος αθλητής δεν ήταν ξεκάθαρο αν έπαιζε ως wing ή ως Guard, κόλλησε άμεσα στο περιβάλλον των ερυθρολεύκων, έγινε γρήγορα τα πνευμόνια, ο εγκέφαλος και η καρδιά μιας ολόκληρης ομάδας που χτιζόταν από την αρχή και… πεινούσε.
Συμμετέχοντας ωστόσο σε μια ομάδα στην οποία είχε ΌΛΑ τα κομφόρ, πήρε σε ανύποπτο χρόνο ένα τουλάχιστον… akward διαβατήριο, το οποίο του εξασφάλισε την πολυετή παρουσία του -και με εξαιρετικές απολαβές, όταν υπέγραψε- στον Πειραιά και το οποίο δικαιολόγησε με, πόσες; καμιά 10αριά εμφανίσεις με το εθνόσημο.
Σε διαφορετική περίπτωση, η πιθανότητα να είχε αποχωρήσει προ πολλού από τον Ολυμπιακό (και ποιος ξέρει τι τροπή θα είχε η καριέρα του) θα ήταν όχι απλώς υπαρκτή, τουλάχιστον σημαντική.
Το θέμα είναι όμως, ποιο; Ότι δεν είναι κακό να ζητήσεις να φύγεις από μια ομάδα, αλλά ο άγαρμπος, άκομψος και τόσο… υπόγειος τρόπος, ώστε να πάρεις αυτό που θες, χωρίς ειλικρίνεια και σεβασμό και ξεγράφοντας ουσιαστικά ό,τι έχει προηγηθεί ανάμεσα σε εσένα και την ομάδα που τόσα χρόνια αντιπροσώπευες, στην οποία ήσουν ο εκ των αγαπημένων της εξέδρας, σίγουρα δείχνει ένα μεγάλο μέρος της προσωπικότητας και του χαρακτήρα σου.
Ο Ουόκαπ λοιπόν αποφασίζει όχι απλώς να γυρίσει την πλάτη του σε μια ομάδα που τον βοήθησε όσο δεν περίμενε κανείς, αλλά να διαγράψει με μιας ό,τι έζησε και όση αγάπη έλαβε και έδωσε σε αυτά τα τελευταία πέντε (!) γ@@α χρόνια. Θωμά, το πορτοφόλι σου θα παχύνει, αλλά η υπόληψή σου θα κατεδαφίζεται…
Outsider
