Λίγο «καθυστερημένα», αλλά ελέω Εθνικής ομάδας το παγώσαμε το θέμα. Ο λόγος για τον αδυνατισμένο Κόρι Τζόσεφ, ο οποίος στάθηκε αφορμή για πολύ μπασκετικό μελάνι στα μέσα και πλήρους αποθέωσης.
Μόνο που εδώ χρειάζεται ολίγη ψυχραιμία, θα λέγαμε εμείς. Ο αθλητής δεν είναι ένας άνθρωπος που αποφάσισε να αλλάξει τη ζωή του. Απεναντίας, πρόκειται για έναν επαγγελματία αθλητή με πολυετή παρουσία στο υψηλότερο επίπεδο και στην παρούσα φάση αγωνίζεται σε έναν κορυφαίο σύλλογο, όπως ο Ολυμπιακός.
Η φυσική του κατάσταση, η διατροφή και η φροντίδα του σώματός του δεν είναι μια, ή καλύτερα δεν πρέπει να αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη. Είναι η ΔΟΥΛΕΙΑ του. Τελεία.
Το να επιστρέφει ένας παίκτης στην προετοιμασία στο κατάλληλο βάρος και σε καλή φυσική κατάσταση δεν είναι λόγος αποθέωσης. Είναι η ελάχιστη υποχρέωση απέναντι στην ομάδα που τον πληρώνει, στους συμπαίκτες του και στο κοινό που περιμένει να τον δει να προσφέρει.
Η αξία της προσπάθειας είναι δεδομένη
Από την άλλη πλευρά, όλα αυτά που λέμε δεν σημαίνει ότι υποτιμούμε την αξία της προσπάθειάς του, γιατί στην τελική κάθε αθλητής που δουλεύει με συνέπεια για να βελτιωθεί αξίζει αναγνώριση.
Αλλά η πραγματική αξιολόγηση του Τζόσεφ δεν θα γίνει στη ζυγαριά ούτε στις φωτογραφίες της πρώτης προπόνησης, αλλά στο παρκέ.
Ας σταματήσουμε να αποθεώνουμε τα αυτονόητα και να αξιολογούμε με μέτρο και σύνεση τα όσα λαμβάνουν χώρα στη ζωή μας. Για έναν παίκτη του επιπέδου Τζόσεφ, η καλύτερη απάντηση δεν είναι τα σχόλια για την εικόνα του. Είναι να δείξει ότι η καλύτερη φυσική κατάσταση συνοδεύεται και από καλύτερη απόδοση.
Σπύρος Κόγκας
