Συνεχίζοντας, μετά από μια μικρή παύση λόγω της μεγάλης επιστροφής του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό, η οποία όπως ήταν δεδομένο, μονοπώλησε το ενδιαφέρον ολόκληρης της Ευρώπης, από εκεί που το αφήσαμε, παρουσιάζουμε τώρα τη δεύτερη λίστα παικτών από τα… αζήτητα της μπασκετικής υφηλίου, που μπορούν όμως σε λίγο καιρό να μας αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και φυσικά να κοστίζουν… μια περιουσία. Για όποιον δεν έχει διαβάσει το Part 1, μπορεί εύκολα να το κάνει με ένα κλικ εδώ.
Για να μπαίνουμε ξανά σε ρυθμούς σκάουτινγ λοιπόν.
Yuri Collins (25, 1.83, PG)
Ο “φτεροπόδαρος” PG από το Μιζούρι έκανε φέτος το ντεμπούτο του στην Ευρώπη, παίζοντας στην Ζιόνα του Ισραήλ και άφησε πολλές καλές εντυπώσεις χάρη στο γεμάτο ενέργεια παιχνίδι του. Ο Κόλινς είναι ένα “πίτμπουλ τσέπης” με ειδικότητα τη διείσδυση στο επιθετικό κομμάτι, εκμεταλλευόμενος το πολύ γρήγορο πρώτο του βήμα, έχοντας ταυτόχρονα μια μεγάλη ικανότητα που μπορεί να πολλαπλασιάζει αυτή του την αρετή: Την πολύ αποτελεσματική πάσα σε οποιαδήποτε κατάσταση βρεθεί. Βλέπει τον ψηλό, αν ντουμπλάρει ο αντίπαλος, βλέπει την αδύνατη πλευρά, βλέπει τη μια πάσα απόσταση φυσικά, βλέπει και το κόψιμο. Αν και απέχει από αυτό που λέμε “Floor General”, θα μπορούσε σταδιακά να μετατραπεί σε έναν τέτοιον στην Ευρώπη, αν κάποια στιγμή σταθεροποιούσε λίγο τα ποσοστά στο σουτ, ώστε να του εξασφαλίζονται περισσότεροι χώροι. Ο μηχανισμός του, ειδικά από μακριά, είναι τουλάχιστον “ύποπτος” αφού δεν σουτάρει στο άλμα και πραγματοποιεί μια σπασμωδική κίνηση πριν το release, η οποία του στερεί πολύτιμα κλάσματα, όταν σουτάρει πάνω σε άμυνες και αυτός είναι ένας βασικός λόγος για το φετινό του 23.9% από την περίμετρο (32.9% στο κολέγιο της γενέτειράς του, το Σεντ Λιούις). Σούπερ στο κόψιμο, “διαβάζει” κάθε πιθανή αδράνεια του προσωπικού του αντιπάλου και τιμωρεί χωρίς κανένα έλεος, τόσο από τις 45 μοίρες, όσο και από την τελική γραμμή (base line). Πολύ δυνατός κορμός που του επιτρέπει να κερδίζει εκατοστά κατά τα βήματά του πριν τελειώσει τη φάση, ακόμα και αν βρίσκεται απέναντι σε βαρύτερα κορμιά, ενώ μέσα από weave επιθέσεις ή curl screens, όπου παίρνει την μπάλα σε κίνηση, μπορεί να κόψει πραγματικά μια άμυνα στα δυο.
Αμυντικά το πακέτο του έχει επίσης αρκετές και καλές προδιαγραφές, αφού έχει το footwork και την προσήλωση όταν αμύνεται πάνω στην μπάλα, στην οποία βάζει πολύ αποτελεσματικά τα χέρια του, ενώ το χτιστό σώμα του τού δίνει την ευχέρεια να μην χάνει πολλά εκατοστά μέσα σε multi screening επιθέσεις του αντιπάλου. Δίνει έγκαιρες βοήθειες και παλεύει πολύ για το rebound, με πρώτο του μέλημα τον αιφνιδιασμό. Έχει ψωμί η υπόθεσή του, ωστόσο οφείλει να βελτιώσει το διαχρονικά χαμηλό για PG ποσοστό στις βολές του, ώστε να βρίσκεται με ασφάλεια στο παρκέ στα τελευταία λεπτά ενός κλειστού ματς.
Φέτος στην I-BSL: 10.7 PTS, 2.4 REB, 6.4 AST, 2.3 STL, 2.9 TOV σε 28.7′
Jahmi’us Ramsey (25, 1.91, SG)
Εδώ μιλάμε για έναν πραγματικό “Baller” κι ένα πραγματικό τέρας. Ο Τζάμιους Ράμσεϊ “έλαμψε” φέτος στο ντεμπούτο του στην Ευρώπη και στη Lega A της Ιταλίας, όπου κατέκτησε με την Τριέστε την 6η θέση, “πέφτοντας” από την Μπρέσια με 3-2 στην πρώτη φάση των Playoffs, με τον ίδιο ωστόσο να κινείται σε σχετικά ρηχά νερά σε αυτή τη σειρά. Ο 25 χρονος Τεξανός έχει ένα τρομερό φυσικό πακέτο με άνοιγμα χεριών στα δυο μέτρα, γεγονός που τον καθιστά μεγαλύτερο μέγεθος εντός παρκέ και δίνοντάς του την ευκαιρία να στηρίξει 3-Guard Lineups, χωρίς να δημιουργείται mismatch με τον αντίπαλο SF. Ο Ράμσεϊ είναι απολαυστικός στο ένας εναντίον ενός, ωστόσο οφείλει να δουλέψει το κομμάτι της απόφασης και του court vision, ώστε να κεφαλαιοποιήσει τα ρήγματα που εύκολα δημιουργεί. Εξαιρετικοί χειρισμοί, τρομεροί ελιγμοί και μοναδική ικανότητα για finishing κοντά και γύρω από το καλάθι, είτε με floaters, είτε με φαλτσαριστά layups με οποιοδήποτε χέρι, τα βασικά του χαρακτηριστικά, ενώ και από το τρίποντο είναι σούπερ ικανός, με το 33.6% που είχε φέτος να είναι κανονικά πολύ υψηλότερο αν δεν έγραφε το απογοητευτικό 14% από τη δεξιά γωνία (όπως μας δείχνει το 3steps). Στα υπόλοιπα τέσσερα σημεία της περιφέρειας, το ποσοστό του διαμορφώνεται σε 42%. Κέρδισε με το σπαθί του τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στην Ιταλία με 17.8 πόντους σε 33 ματς, συνθέτοντας ένα εξαιρετικό επιθετικά δίδυμο με έναν ακόμα παίκτη που έχει βρεθεί στις τάξεις μας, τον Colbey Ross.
Στα μετόπισθεν, το 0,85 PPP που επέτρεπε στον αντίπαλο χειριστή σε καταστάσεις PnR και το 0.98 PPP που έδινε στα αντίπαλα Close outs είναι αριθμοί που σίγουρα κάνουν “μπαμ” με μια πρώτη ματιά, καθώς μιλάμε για δυο περιστάσεις στις οποίες βασίζεται κατά συντριπτικό ποσοστό το παιχνίδι στην Ευρώπη σήμερα. Ωστόσο πέφτει στην παγίδα του να τσιμπάει εύκολα σε off-ball δράσεις, δίνοντας αποκλειστικά την προσοχή του στον δικό του παίκτη, αγνοώντας μια πιθανή βοήθεια που θα μπορούσε να δώσει ή ένα κόψιμο στην πλάτη του που θα μπορούσε να αποσοβήσει. Τα μεγάλα χέρια του και η ταχύτητά του είναι εργαλεία που μπορούν γρήγορα να του δώσουν το κάλεσμα ακόμα και για την Ευρωλίγκα, ωστόσο, όπως είπαμε, πρέπει να γίνει λίγο πιο δημιουργικός επιθετικά.
Φέτος σε Lega A και BCL: 17.6 PTS, 2.2 REB, 1.6 AST, 1 STL, 2 TOV σε 28.8′
Johnny Juzang (25, 2.01, G/F)
Ο “βρωμόχερος” από το LA συστήθηκε στο ευρωπαϊκό κοινό φέτος μέσω της πάντα δυνατής και ανταγωνιστικής VTB και της Ζενίτ, όπου τρομοκράτησε τις αντίπαλες άμυνες χάρη στην τρομερή του ικανότητα από τα 6.75. Ο Τζούζανγκ με 123 παιχνίδια και 6.9 πόντους με 35.8% από το τρίποντο στη “Μεγάλη Λίγκα” ως παράσημο στο πέτο του, φαίνεται ότι έχει όλο το πακέτο, ώστε να αποτελέσει γρήγορα ένα μεγάλο κελεπούρι στο δικό μας μπάσκετ, καθώς η επιθετικότητα που βγάζει όταν πατάει παρκέ και τα vibes Τράγιαν Λάνγκντον δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα για έναν αθλητή που κολλάει γάντι σε Run n’ Gun ομάδες που διαθέτουν έναν Pass First PG. Ο Τζούζανγκ μπορεί να κάνει πάταγο στη λίγκα μας, καθώς το μήκος του και τα γρήγορα πόδια του τού επιτρέπουν να έχει ένα above average αμυντικό πακέτο, κάτι που μπορεί άνετα να του δώσει την ταμπέλα του 3nD wing και όπως γνωρίζουμε, τέτοιοι παίκτες πληρώνονται πραγματικά καλά στα μέρη μας. Στο συν του το γεγονός, ότι είναι πολύ ικανός και με την μπάλα στα χέρια και επιτιθέμενος μέσω Close out, από όπου παράγει πολλούς από τους πόντους του με εξαιρετικό pull up από μέση απόσταση.
Οφείλει να γίνει πιο σκληρός και πιο πρόθυμος να δώσει και να φάει ξύλο, να δουλέψει περισσότερο την ικανότητά του στο ριμπάουντ, όπως επίσης και να μοιράζει το παιχνίδι, βάζοντας τους συμπαίκτες του πιο ενεργά σε παραγωγική διαδικασία. Φύσει επιθετικός παίκτης που μπορεί να κολλήσει άμεσα σε πολλά περιβάλλοντα και να αποτελέσει γρήγορα μια ασφαλή πηγή σκορ, κρατήστε τον στα ραντάρ σας.
Φέτος στη VTB: 14 PTS (45.6% 3P για 6.1 προσπάθειες), 2.4 REB, 1.9 AST, 1.9 TOV σε 25.2′
Alen Hadzibegovic (27, 2.08, PF/C)
Συνεχίζουμε με VTB και πάμε λίγο πιο βόρεια, στο παγωμένο Κράσνονταρ και στον Άλεν Χατζιμπέγκοβιτς, τον οποίο η ομάδα του Tomislav Tomović απέκτησε μεσούσης της σεζόν από την Αβτοντόρ. Ο Χατζιμπέγκοβιτς είναι ένας τρομερά skilled ψηλός που παίζει κυρίως πάνω από τη στεφάνη και με την μπάλα στο παρκέ, επιτιθέμενος κατά μέτωπο από την περιφέρεια προς τον προσωπικό του αντίπαλο. Το παιχνίδι του θυμίζει πολύ Αμερική για τη θέση του, ενώ αν είχε λίγο καλύτερο σουτ θα μιλούσαμε για… cheat. Ανεξάντλητο motor για το μέγεθός του, δεν αφήνει φάση που να μη διεκδικήσει, επιθετικά κι αμυντικά. Ηδονή να τον βλέπεις να τρέχει στον κεντρικό διάδρομο και να τελειώνει εμφατικά στο αντίπαλο καλάθι, ενώ αμυντικά έχει σπουδαία έφεση στο μπλοκ, κάτι που τον κάνει διπλά επικίνδυνο με την ικανότητά του να υποστηρίξει αρκετά καλά άμυνα αλλαγών.
Μεγάλο πλήγμα στο παιχνίδι του οι βολές, κάτι που “χτυπάει” ακόμα πιο άσχημα από το γεγονός, ότι επισκέπτεται συχνά τη “γραμμή της φιλανθρωπίας”, ενώ δεν διαθέτει midrange εκτέλεση με το τρίποντό του να είναι τουλάχιστον μέτριο. Ωστόσο το πακέτο του έχει αρκετά εφόδια που μπορούν να εκτοξεύσουν μια ομάδα που παίζει Up-Tempo παιχνίδι, όπως η Μπασκόνια, στην οποία τον φαντάζομαι ήδη να ανεβάζει τις μετοχές του εβδομάδα την εβδομάδα, παιχνίδι το παιχνίδι. Σταδιακά καλλιεργεί κάποιες safe κινήσεις στο χαμηλό ποστ, υποστηρίζει άριστα την επίθεση της ομάδας του με επιθετικό ριμπάουντ (2.8 φέτος στη VTB), ενώ αποτελεί έναν Rim Protector στον οποίο οι συμπαίκτες του κατευθύνουν τον αντίπαλο χειριστή, όταν περνάει προς τα μέσα. Αν πάρει την μπάλα σε κίνηση, κινδυνεύεις. Αν κληθείς να τον μαρκάρεις στην περιφέρεια, επίσης, καθώς εκτός από εξαιρετικό χειρισμό έχει και τελειώματα από πολύ ψηλά με τα δυο χέρια και με καλό άγγιγμα κοντά στο καλάθι. Ξαναλέμε, ότι αν είχε λίγο καλύτερο σουτ, θα άνοιγαν πολλές πόρτες για την περίπτωσή του, χωρίς να γνωρίζουμε, πόσο δύσκολο είναι να βγάλεις από τη Βαλτική έναν Ρώσο αθλητή αυτή την περίοδο.
Φέτος στη VTB: 13.7 PTS (52.3% FG – 48% FT), 7.6 REB, 1.3 AST, 1.4 STL, 1 BLK, 1.6 TOV σε 25.2′
Adama Sanogo (24, 2.06, PF/C)
Με αυτό το όνομα, αυτή τη σωματοδομή που φαίνεται στη φωτογραφία και αυτή την καταγωγή (Μάλι), όλοι θα περίμεναν να δουν έναν κλασικό σκληροτράχηλο, άτεχνο και υπερενεργειακό ψηλό που θα αμύνεται παντού και δεν θα βάζει την μπάλα στο καλάθι ούτε με αίτηση. Ε, ο Σανόγκο είναι το ακριβώς αντίθετο και αυτός είναι και ο λόγος που δεν κατάφερε να σταδιοδρομήσει στο ΝΒΑ, αν και βρήκε το δρόμο να “τρυπώσει” εκεί μέσω του Summer League και να παίξει κάποια -μετρημένα στα δάχτυλα- παιχνίδια με τους Σικάγο Μπουλς. Πέρυσι μεταγράφηκε στο πολύ φιλόδοξο, αλλά χτισμένο σαν κάστρο στην άμμο, project της Τράπανι, παίζοντας όλα κι όλα έξι ματς στο BCL και στη συνέχεια μεταγράφηκε στο Ισραήλ, για να παίξει στη Χάποελ Χολόν. Ο Σανόγκο έχει μια σπάνια οξυδέρκεια για παίκτη αυτής της κάστας, καθώς και ένα αρκετά καλό τεχνικά επίπεδο. Παίζει τόσο το PnR όσο και το PnP, σημειώνοντας υψηλά ποσοστά ευστοχίας (68.35% σε TS% στο BCL), έχοντας μηδενική ευστοχία σε Corner 3s (τρίποντα από τη γωνία).
Ο Σανόγκο είναι ογκόλιθος στο post, τόσο επιθετικά όσο κι αμυντικά. Διαθέτει κάποιες καλές κινήσεις χαμηλά και έχει καλά τελειώματα, ενώ δουλεύει έξυπνα με τις προσοποιήσεις του. Δυσκολεύεται αρκετά να εκτελέσει με το αριστερό του χέρι πάνω σε άμυνα, παρά μόνο σε up n’ under κινήσεις και χρησιμοποιώντας το ταμπλό. Σουτάκι μέσης απόστασης δεν επιχειρεί τόσο, ενώ στα 1.9 τρίποντα που εκτελούσε πέρυσι σε όλες τις διοργανώσεις έγραψε το εξαιρετικό 50.9%. Δεν έχει την καλύτερη μηχανική στο σουτ, καθώς απελευθερώνει λίγο αργά, όμως διαθέτει παιχνίδι με την μπάλα στο παρκέ και πηγαίνοντας κατά μέτωπο προς το καλάθι, χάρη στο μέγεθός του κερδίζει αρκετές βολές, ευστοχώντας στο 77.1% των 3.3 βολών που εκτελούσε φέτος. Δυνατό του κομμάτι το ριμπάουντ και δη το αμυντικό, όπου δουλεύει εξαιρετικά στο έδαφος και διαβάζει την πορεία της μπάλας, παίρνοντας τις πιο σωστές τοποθετήσεις. Φέτος κέρδισε το 22.8% των διαθέσιμων αμυντικών ριμπάουντ ενός αγώνα, αριθμός που τον κατατάσσει στην 29η θέση του BCL, ενώ σημείωσε και καλές επιδόσεις αναφορικά με τα ριμπάουντ που κέρδιζε ο αντίπαλος με αυτόν μέσα. Δεν μπορεί να στηρίξει άμυνες αλλαγών, ούτε hedge out, αλλά κυρίως drop και παγίδες, με τα χέρια του να δουλεύουν καλά τόσο σε κλέψιμο όσο και σε μπλοκ.
Φέτος σε I-BSL και BCL: 15.7 PTS, 8.4 REB (5.3 DEF, 3.1 OFF), 1 AST, 1 BLK σε 23.7′
6th Man: Josh Bannan (25, 2.08, PF)
Ο αριστερόχειρας από τη Μελβούρνη έκανε εξαιρετική σεζόν φέτος με τους Tasmania JackJumpers στο πρωτάθλημα της Αυστραλίας, ενώ έπαιξε και 13 παιχνίδια στην Ιταλία με την Τριέστε, αφού προηγήθηκε και ένα σύντομο πέρασμα από τη Γαλλία και τη Λιμόζ πέρυσι. Ο Μπάναν έχει βάλει στόχο το επερχόμενο παγκόσμιο κύπελλο και τη συμμετοχή του με την Αυστραλία, δείχνοντας ένα πολυμορφικό πρόσωπο φέτος, όντας εξαιρετικός σε πολλούς τομείς του παιχνιδιού της ομάδας του. Κατεβάζει την μπάλα σαν Guard (σαν G/F καλύτερα), επιτίθεται κατά μέτωπο και είναι πολύ έξυπνος πασέρ, βλέποντας την πλάτη της άμυνας τόσο από το high post, όσο και από τη γωνία μέσα από dribble push δράσεις. Σουτάρει αξιόπιστα από μακριά, τελειώνει φάσεις σε κίνηση και τελειώνει στον αιφνιδιασμό, αν και δεν είναι και το μεγαλύτερο “τέρας” αθλητικότητας. Έξυπνος παίκτης γενικά και με σωστή παιδεία, οφείλει να γίνει πιο δοτικός στην επαφή και στο physical κομμάτι, αφού χάνει σχετικά εύκολα πολύτιμα εκατοστά στη μάχη του postitioning.
Έχει ένα επαρκές footwork και αρκετά καλά χέρια, ώστε να μείνει σε άμυνα αλλαγών με έναν περιφερειακό, ενώ χαμηλά με τον αντίπαλο ψηλό θα δυσκολευτεί, κάνοντας εύκολα φάουλ. Ο Μπάναν σουτάρει από όλα τα σημεία και όλες τις αποστάσεις του γηπέδου, εκτελώντας ακόμα και με πλάτη στο καλάθι με turnaround. Στο ποστ δεν είναι ο παίκτης που τον “νιώθεις” ιδιαίτερα, έχει όμως πολύ καλούς ελιγμούς και ολοκληρώνει ακόμα και εκτός ισορροπίας, προσπαθώντας σε πρώτο χρόνο να βρει τον αιφνιδιασμό, αφού είναι αρκετά ικανός τόσο στο αμυντικό ριμπάουντ (δεύτερος στην NBL με 6.9 – τρίτος συνολικά με 8.8), όσο και στον χειρισμό της μπάλας, κάτι που τον μετατρέπει σε fast break playmaker. Αν φτιάξει λίγο ακόμα το μακρινό του σουτ και γίνει λίγο πιο “αλήτης”, με την καλή έννοια πάντα, μπορεί φρονώ να έχει πολύ καλό μέλλον.
Φέτος σε NBL και Lega A: 14.6 PTS, 8.8 REB, 2 AST, 1.3 TOV σε 29.8′
Έτοιμοι για το τρίτο και τελευταίο μέρος της φετινής μας διαδρομής; Συντονιστείτε στον “σταθμό” μας και σε λίγες μέρες ολοκληρώνουμε το “σαφάρι” μας.
Επιμέλεια: Outsider
