Όσο αδιάφορο κι αν είναι ένα ντέρμπι “αιωνίων” ποτέ δεν παύει ξεχειλίζει από ενδιαφέρον και πάθος.
Οι καυτοί Ντόρσεϊ-Ναν αποφάσισαν να πάνε στα αποδυτήρια λίγο νωρίτερα από τους υπόλοιπους παίκτες, ενώ στο παρκέ είδαμε τους Σορτς-Οσμάν από πλευράς ΠΑΟ να κάνουν ένα πολύ παραγωγικό παιχνίδι και τον Μήτογλου να περιφέρεται πάνω-κάτω στο παρκέ, θυμίζοντας συνταξιούχο.
Από τον Ολυμπιακό, που ήταν η ομάδα που προφανώς έπαιξε καλύτερα, γι’ αυτό και κέρδισε σχετικά εύκολα, πέραν του φανταστικού Ντόρσεϊ, το PnR δούλεψε σαν ρολόι, είτε με άμεση εκτέλεση, είτε μέσω short roll κι έξτρα πάσας στην αδύνατη πλευρά. Η άμυνα του Μπαρτζώκα ήταν πολύ καλά προετοιμασμένη για να επέμβει στις ευθείες πάσας προς τον ψηλό χαμηλά που έψαχνε το mismatch, ενώ προστάτεψε αρκετά καλά και το αμυντικό ριμπάουντ.
Η επιθετική παραγωγή από τα 6.75 δεν σταμάτησε στιγμή να είναι υποδειγματική για τους φιλοξενούμενους, οι οποίοι πήραν γενικά πράγματα από κάθε παίκτη τους (σούπερ οι Χολ, Μόρις και Λαρεντζάκης) σε αντίθεση με τους πράσινους που είδαν δεν πήραν κάτι από Τολιόπουλο, Καλαϊτζάκη και φυσικά Κουζέλογλου.
Το παιχνίδι δεν έχει λόγο περαιτέρω κριτικής, μιας και δεν άλλαζε το παραμικρό στη βαθμολογία, ούτε μάλλον στην ψυχολογία των δυο ομάδων -ακόμα και αν κέρδιζε ο ΠΑΟ το μυαλό του είναι εδώ και μέρες στο ματς με τη Χάποελ στη Σόφια- με τις πολλές απουσίες (και αυτές που προέκυψαν) να κάνουν το παιχνίδι ακόμα πιο… yolo.
