Η έντονη κριτική μας στον Αταμάν είναι έκδηλη και ρεαλιστική. Ωστόσο, στην παρακάτω δήλωση, αναφορικά με τη χρήση του Τολιόπουλου και το αν θα πρέπει να πάρει περισσότερο χρόνο, θα συμφωνήσουμε με τον coach.
Συμφωνούμε στην δομή που έχει η σκέψη του. Το πρόσημο της εν λόγω επιλογής θα κριθεί από την ιστορία, αλλά εδώ εστιάζουμε στο σκεπτικό του Τούρκου τεχνικού, που εμάς προσωπικά μας βρίσκει σύμφωνους, αφού ο «ΠΑΟ δεν είναι ακαδημίες και θα παίζει αυτός που συνεισφέρει περισσότερα στην ομάδα».
Η λογική «δεν είμαστε ακαδημίες» σημαίνει πως η ομάδα δεν έχει την πολυτέλεια να «επενδύσει» χρόνο σε έναν παίκτη ελπίζοντας να βελτιωθεί μέσω των αγώνων, αλλά απαιτεί ο παίκτης να είναι έτοιμος να προσφέρει τώρα. Όταν κατονομάζει παίκτες όπως ο Ναν, ο Σλούκας ή ο Γκραντ, ουσιαστικά λέει πως η σύγκριση δεν γίνεται με το «ταλέντο» του Τολιόπουλου, αλλά με την αποτελεσματικότητα των κορυφαίων της Ευρώπης. Είναι μια δίκαιη, αν και σκληρή, προσέγγιση.
Στο σύγχρονο μπάσκετ των αποτελεσμάτων, ο προπονητής κρίνεται από τη νίκη και όχι από την κοινωνική πολιτική ή την προώθηση ταλέντων. Αν ο Τολιόπουλος ή ο κάθε «Τολιόπουλος» δεν μπορεί να εκτοπίσει έναν από τους star, η σκληρή αλήθεια είναι ότι θα παραμείνει στο περιθώριο.
Η σχετική δήλωση του Αταμάν
Δεν είναι σημαντικός ένας παίκτης. Είναι σημαντικός ποιος αξίζει, ποιος παίζει άμυνα και ποιος συνεισφέρει περισσότερα στην ομάδα. Αυτός μπορεί να παίζει.
Δεν είμαστε ακαδημίες. Οι παίκτες πρέπει να το αξίζουν. Πρέπει να έχουν χαρακτήρα νικητή και να συνεισφέρουν.
Μπορεί να είναι ο Ναν, ο Τολιόπουλος. Ξεκινήσαμε με τον Τολιόπουλο αλλά η αρχική πεντάδα ξεκίνησε τραγικά το ματς και μετά δεν είχε ευκαιρία στις επόμενες κατοχές.
Δεν υπάρχει θέση. Πώς να παίξει στην Ευρωλίγκα; Μόνο 12 παίκτες μπορούν να είναι στο ρόστερ. Θέλετε να θυσιάσετε τον Ναν, τον Σλούκα, τον Γκραντ, τον Σορτς; Οι παίκτες πρέπει να δείξουν πως είναι καλύτεροι από τους άλλους παίκτες, αλλιώς δεν έχουν θέση».
