Η Εθνική κέρδισε την Πολωνία, αλλά αν υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να κάνουμε στα φιλικά του Αυγούστου είναι να ερωτευόμαστε το αποτέλεσμα.
Γιατί τα φιλικά δεν υπάρχουν για να γράφεις νίκες. Υπάρχουν για να βλέπεις τι δουλεύει — και κυρίως τι δεν δουλεύει.
Και προχθες η εικόνα, τουλάχιστον στα δικά μας μάτια, δεν ήταν ιδιαίτερα πειστική. Το πιο χαρακτηριστικό ίσως στοιχείο ήταν ότι ο απόλυτος ρυθμιστής της ελληνικής επίθεσης ήταν ένας παίκτης που σε λίγους μήνες γίνεται 38.
Ο Νικ Καλάθης έκοβε και έραβε, μοίρασε 12 ασίστ και κάθε φορά που είχε την μπάλα στα χέρια του η Εθνική αποκτούσε άλλη λογική, άλλο ρυθμό και κυρίως κάποιον που ήξερε πού πρέπει να πάει η επόμενη κατοχή.
Και εδώ υπάρχει μια μικρή ειρωνεία. Ο Βασίλης Σπανούλης ουσιαστικά χρειάστηκε να βγάλει ξανά τον Καλάθη από τον “πάγο”, λίγους μήνες μετά από μια συνύπαρξη στη Μονακό που μόνο ιδανικά δεν είχε τελειώσει.
Ο Καλάθης είχε μείνει εκτός πλάνων και αργότερα είπε δημόσια ότι αυτό που συνέβη ανάμεσα στους δύο στη Μονακό «δεν ήταν κάτι που περίμενε». Οι σχέσεις τους είχαν εμφανώς περάσει μια περίοδο ψυχρότητας.
Και εδώ, όμως, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε κάτι στον Σπανούλη. Δεν δείχνει εμμονικός.
Δεν επέμεινε σε μια προηγούμενη επιλογή μόνο και μόνο επειδή ήταν δική του. Αντίθετα, η επαναφορά του Καλάθη δείχνει τουλάχιστον ότι είναι διατεθειμένος να επανεξετάζει αποφάσεις, να προσαρμόζεται στις ανάγκες της ομάδας και, ενδεχομένως, να αναγνωρίζει ότι κάποια πράγματα στο παρελθόν δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελε.
Και αυτό, για έναν προπονητή υψηλού επιπέδου, είναι προσόν. Γιατί άλλο πράγμα η αποφασιστικότητα και άλλο η εμμονή.
Το «περίεργο» σημάδι του 2026
Τώρα, με τον Γιάννη και τον Σλούκα εκτός, την Εθνική να έχει ήδη πληρώσει τα προβλήματά της στα προηγούμενα παιχνίδια και τα κρίσιμα ματς με Ουκρανία και Ισπανία να ακολουθούν, ο Σπανούλης γύρισε ξανά σε έναν παίκτη που γνωρίζει ότι μπορεί να βάλει τάξη.
Και ο Καλάθης του απάντησε με 12 ασίστ. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Νικ μπορεί ακόμη να παίξει. Προφανώς και μπορεί.
Το θέμα είναι αν είναι καλό σημάδι για το ελληνικό μπάσκετ του 2026 ότι η καλύτερη οργάνωση της Εθνικής εξακολουθεί να περνά τόσο έντονα από τα χέρια ενός 37χρονου γκαρντ.
Και οι Πολωνοί, πάντως, είδαν το παιχνίδι λίγο διαφορετικά.Η ίδια η πολωνική ομοσπονδία, περιγράφοντας το σημείο όπου η Ελλάδα πήγε στο 28-22, σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «μια σειρά από φάουλ επέτρεψε στην Ελλάδα να περάσει μπροστά».
Δεν χρειάζεται να το κάνουμε μεγαλύτερο από όσο είναι. Δεν μίλησαν για αλλοίωση ή «σφαγή».
Από τη δική μας οπτική, πάντως, η Ελλάδα είχε αρκετά ευνοϊκή διαιτητική αντιμετώπιση για φιλικό παιχνίδι (και αυτό είναι ακόμη ένας λόγος να κοιτάμε λιγότερο το +8 και περισσότερο την πραγματική αγωνιστική εικόνα).
Στο κάδρο οι δυο προπονητές
Υπήρχε όμως και ένα ακόμη ωραίο παρασκήνιο που οι Πολωνοί δεν ξέχασαν. Το TVP Sport τόνισε ότι το Ελλάδα–Πολωνία είχε ιδιαίτερη «γεύση», επειδή απέναντι στον Σπανούλη βρισκόταν ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς. Ο ίδιος άνθρωπος που είχε συμβόλαιο με τον Άρη όταν η ομάδα αποφάσισε να κινηθεί για τον Σπανούλη. Και ο ίδιος ο Μίλιτσιτς είχε αποκαλύψει λίγο αργότερα στην Πολωνία ότι ο Νίκος Ζήσης τον είχε ενημερώσει πως ο Άρης μιλούσε με τον Σπανούλη, αναφερόμενος μάλιστα στη στενή σχέση των δύο και παραδεχόμενος ότι οι εξελίξεις τελικά λειτούργησαν εις βάρος του. Χθες, λοιπόν, οι δυο τους βρέθηκαν ξανά απέναντι. Ο Σπανούλης κέρδισε. Ο Μίλιτσιτς έφτασε το παιχνίδι μέχρι το 77-76. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, ο Καλάθης ήταν αυτός που έδειξε ξανά πόσο διαφορετική ομάδα είναι η Ελλάδα όταν υπάρχει πραγματικός δημιουργός στο παρκέ.
Το 89-81 θα ξεχαστεί γρήγορα. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχαστεί είναι ότι σε ένα φιλικό το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πάντα λιγότερο σημαντικό από την εμφάνιση. Και αν θέλουμε να διαβάσουμε σωστά το πρώτο δείγμα, μάλλον έχουμε περισσότερους λόγους να προβληματιστούμε παρά να ενθουσιαστούμε. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και ένα θετικό στοιχείο που δεν πρέπει να προσπεράσουμε: ο Σπανούλης φαίνεται πρόθυμος να αλλάξει, να προσαρμοστεί και να ξαναφέρει στο προσκήνιο έναν παίκτη με τον οποίο η σχέση του είχε περάσει δύσκολη περίοδο.
Και πολλές φορές, η ικανότητα ενός προπονητή να αναγνωρίζει τι χρειάζεται η ομάδα του (ακόμη κι αν αυτό σημαίνει επιστροφή σε μια προηγούμενη επιλογή) είναι εξίσου σημαντική με οποιοδήποτε σύστημα. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι ποιος κερδίζει τον Αύγουστο. Είναι ποιος θα είναι έτοιμος όταν οι νίκες αρχίσουν πραγματικά να μετράνε.
Σπύρος Κόγκας
