Κάτι που θέλαμε να τονίσουμε εδώ και αρκετές ώρες και συγκεκριμένα, από τότε που “παίζει” παντού η εικόνα με τον Χουάντσο και το ήθος του (οκ, του βγάζουμε το καπέλο κι εμείς) σε αντίθεση με τον Πέδρο Μαρτίνεζ.
Η Βαλένθια ως πρωτάρα στην 8άδα της EuroLeague δέχθηκε δυο χαστούκια από τον Παναθηναϊκό στην έδρα της, βγάζοντας μια πολύ κακή εικόνα προς τα έξω, αναφορικά με το πώς διαχειρίζεται όλον αυτόν τον ντόρο που δημιουργείται σε μια σειρά σαν κι αυτή.
Ο συμπαθέστατος και αξιοσέβαστος κατά τα άλλα Μαρτίνεζ, προσπαθεί να ρίξει σε οποιαδήποτε άλλη πλευρά το βάρος των δυο ηττών της ομάδας του, βγάζοντας μια εικόνα… κακομαθημένου (δεν είναι, να είστε σίγουροι) ανθρώπου που αν δεν γίνει το δικό του, προσπαθεί με κάθε τρόπο να χειριστεί μια κατάσταση, για να δείξει ότι όλοι τον αδικούν.
Και θυμάμαι τον σπουδαίο προπονητή και άνθρωπο, Τσάβι Πασκουάλ, που πριν λίγα χρόνια δέχθηκε μια ανεπανάληπτη σφαγή στη Μαδρίτη στο Game 4 της σειράς Ρεάλ-ΠΑΟ (η Ρεάλ του Ντόνσιτς μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης), με τον ίδιο να μην κάνει την παραμικρή αναφορά στις λαβές smack down του Σλοβένου μπροστά στα μάτια των διαιτητών και αντ’ αυτού να προσπαθεί να βρει λύση στο ανελέητο under και drop των Μαδριλένων στα PnR του Καλάθη, να βρει το αντίδοτο στο πρόβλημα του Ρίβερς στον ώμο, που έριξε κατά πολύ τα εξαιρετικά ποσοστά του, να βρει τρόπους για να δραστηριοποιηθεί ο Γκιστ στο αντίπαλο καλάθι με την παρουσία του Ταβάρες, να δώσει έναν ρόλο ισορροπίας στον Παππά, να περιορίσει τον Ντόνσιτς, να αντιμετωπίσει τον φανταστικό τότε Ράντολφ, να διαχειριστεί την ψυχολογική ένεση της Ρεάλ με την επιστροφή του Γιουλ και πολλά ακόμα.
Για όποιον θυμάται το ματς (τότε που ξεκίνησε το περίφημο… EuroLeague Mafia) ο Κύριος Πασκουάλ (ίσως και υπερβολικά Κύριος – Μέτρον άριστον) έδωσε συγχαρητήρια στους νικητές και δέχθηκε την ήττα του σαν άντρας.
Ακριβώς το αντίθετο με τον κύριο Μαρτίνεζ που εδώ και μέρες προσπαθεί να μειώσει την προσπάθεια του αντιπάλου του (προπονητή και παικτών), δηλώνοντας κατάφορα αδικημένος.
Διαφορά κόσμων…
